Zacznę od wyjaśnienia, czym w ogóle jest urządzenie zwane skanerem wewnątrzustnym.

Co to jest skaner wewnątrzustny?

Skaner wewnątrzustny to sprzęt, który umożliwia uzyskanie precyzyjnego obrazu Twojej jamy ustnej, zębów i dziąseł. Skaner wykorzystuje światło i kamery, aby „sfotografować” wnętrze Twojej buzi. Pozyskane w ten sposób obrazy są przesyłane do komputera, który składa je w dokładny trójwymiarowy model. Ty sam/sama możesz obejrzeć ten model na ekranie, który jest nieodłącznym elementem skanera. Ten cyfrowy obraz pozwala dokładnie przyjrzeć się Twoim zębom i pomaga w planowaniu leczenia lub w tworzeniu protez zębowych. Firmy stale prześcigują się w doskonaleniu oprogramowania swoich urządzeń skanujących, by były one jak najdokładniejsze i najwygodniejsze w użytkowaniu.

No dobrze, ale jak w ogóle skanuje się zęby? Na czym to polega?

Na czym polega skanowanie zębów?

Skanowanie polega na włożeniu do ust pacjenta specjalnej końcówki skanera i przesuwaniu jej od prawej strony do lewej, z góry na dół lub odwrotnie :-). Twoim zadaniem jest tylko szerokie otwieranie ust. Nie martw się, to nie boli i zazwyczaj zajmuje zaledwie kilka minut. Powstały obraz 3D jest widoczny od razu na ekranie skanera lub komputera. Można go dowolnie obracać, powiększać lub pomniejszać.

A kiedy szczególnie przydaje się skaner ?

W jakich procedurach stomatologicznych skaner jest szczególnie przydatny?

• Leczenie wad zgryzu: Skanowanie wewnątrzustne jest niezwykle przydatne w planowaniu, leczeniu i monitorowaniu efektów terapii ortodontycznej, zwłaszcza za pomocą nakładek (np. Invisalign).
• Wykonawstwo koron, licówek i mostów protetycznych: Skaner wewnątrzustny umożliwia precyzyjne pomiary zębów, co jest niezbędne do tworzenia protez dentystycznych o doskonałym kształcie i dopasowaniu do struktur zęba.
• Implantologia: Przy planowaniu i umieszczaniu implantów stomatologicznych skanowanie wewnątrzustne pomaga określić odpowiednie miejsce i orientację implantu, co jest kluczowe dla skutecznego leczenia implantologicznego.
• Diagnostyka próchnicy: Niektóre skanery wewnątrzustne są w stanie dokładnie identyfikować początkowe oznaki próchnicy zwłaszcza na powierzchniach stycznych zębów. To pozwala na wcześniejszą interwencję i leczenie próchnicy w początkowym stadium, zanim dojdzie do konieczności leczenia kanałowego zęba.

Jakie są zalety skanowania wewnątrzustnego?

• Precyzja. Skanery wewnątrzustne zapewniają bardzo dokładne i precyzyjne obrazy struktury jamy ustnej, zębów i dziąseł, co jest istotne w diagnostyce i planowaniu leczenia.
• Komfort pacjenta. Skanowanie wewnątrzustne jest znacznie mniej uciążliwe niż tradycyjne wyciski z masy plastycznej, które mogą wywoływać nieprzyjemne uczucie, a nawet odruch wymiotny.
• Brak bólu. Skanowanie jest zupełnie bezbolesne.
• Szybkość leczenia. Skanowanie przyspiesza ogólny proces leczenia.
• Bezpieczeństwo. Skanery wewnątrzustne nie wykorzystują promieniowania jonizującego, co oznacza, że są bezpieczne dla pacjenta.
• Monitorowanie postępu leczenia. Skanery wewnątrzustne pozwalają na dokładne śledzenie postępu leczenia, szczególnie w przypadku ortodoncji czy implantologii.
• Możliwość cyfrowego przechowywania danych. Cyfrowe dane uzyskane za pomocą skanera mogą być łatwo archiwizowane i udostępniane. To znacznie ułatwia współpracę między różnymi specjalistami.
• Poprawa komunikacji z pacjentem. Pacjenci mogą zobaczyć trójwymiarowy model swojej jamy ustnej, co pomaga w zrozumieniu diagnozy i planu leczenia.
• Ekologia. Skanowanie nie generuje odpadów w postaci wycisków czy gipsu, co jest bardziej przyjazne dla środowiska.

Czy skaner wewnątrzustny ma jakieś wady?

Niestety tak, nie ma urządzeń i rozwiązań idealnych. Skanery wewnątrzustne są różne, różnią się technologią i oprogramowaniem. Oto kilka minusów, które przychodzą mi na myśl:

• Ograniczenia w trudno dostępnych miejscach jamy ustnej. Użycie skanerów, zwłaszcza tych o dużych końcówkach może być problematyczne u pacjentów, którzy nie mogą szeroko otworzyć ust albo mają zęby o znacznym nachyleniu, co utrudnia bądź uniemożliwia prawidłowe zeskanowanie takich miejsc.
• Technologiczne ograniczenia. Jak w przypadku każdej technologii, skanery wewnątrzustne są uzależnione od sprzętu i oprogramowania, co może wprowadzać pewne ograniczenia w jakości obrazu lub możliwościach jego obróbki.
• Koszty. Skanery są stosunkowo drogie, co może (ale nie musi) wpłynąć na koszty leczenia stomatologicznego.

Jak widzisz, minusów skanowania wewnątrzustnego jest niewiele w porównaniu z korzyściami, jakie nam daje. Precyzja, komfort i bezpieczeństwo użycia skanerów to ogromny postęp w dziedzinie stomatologii, nie tylko dla pacjenta, ale i dla lekarza dentysty. Ta innowacyjna technologia staje się coraz bardziej powszechna, przyczyniając się do poprawy jakości opieki stomatologicznej. To sprawia, że wizyty u dentysty stają się bardziej wygodne i efektywne.

Pamiętaj: Twoje ząbki nie są z gąbki 😉

Artykuł Skanowanie zębów- na czym polega i do czego służy? pochodzi z serwisu mama al dente.

Dlaczego warto odbudować brakujący ząb?

Jeśli doszło u Ciebie do utraty zęba, powstałą lukę trzeba jak najszybciej uzupełnić. Dlaczego? Aby nie doszło do przemieszczeń zębów sąsiadujących z luką oraz zęba przeciwstawnego. Tak, tak, zęby lubią wędrować. To nie jest tak, że nasze zęby stoją całe życie w tym samym miejscu. Kość szczęki i żuchwy ulega stałej przebudowie, a zęby nieznacznie się przemieszczają. Ten proces trwa przez całe życie. Luki w uzębieniu mogą prowadzić z czasem do nieprawidłowych kontaktów między zębami górnymi i dolnymi, do przesunięć żuchwy i zaburzeń w stawach skroniowo-żuchwowych, jak bóle, „przeskakiwanie” w stawie, kliki, a nawet trzaski. Oczywiście nie u każdego pacjenta nastąpi to w tym samym czasie. Ale lepiej dmuchać na zimne i pomyśleć o odbudowie brakującego zęba zanim dojdzie do poważniejszych zaburzeń.

Metody uzupełnienia pojedynczego brakującego zęba:

Są dwie. O obydwu rozwiązaniach pisałam już na blogu:

1. Implant zębowy
2. Most protetyczny

Zarówno implant, jak i most protetyczny ma swoje plusy i minusy, korzyści i ograniczenia. Jednak mają też coś wspólnego.

Co łączy te dwa rozwiązania?

• Naturalny wygląd i funkcja. Zarówno implanty jak i mosty są projektowane tak, aby naśladować naturalne zęby pod względem wyglądu i funkcji. Dzięki temu pacjent może cieszyć się pełnią naturalności i komfortu.
• Komfort i pewność siebie: Zarówno implanty jak i mosty pozwalają na pewniejsze gryzienie i przeżuwanie, co może poprawić komfort jedzenia. Dodatkowo, pacjenci zazwyczaj czują się pewniejsi siebie, gdyż mają pewność, że ich uśmiech jest trwały i estetyczny.

Wiemy już, co łączy implanty z mostami, to teraz: co je dzieli?

Jakie są korzyści związane z implantami w porównaniu do mostków?

• Trwałość i stabilność: Implanty są trwale osadzone w kości szczęki lub żuchwy, co daje większą stabilność i wygodę podczas jedzenia i mówienia niż mostki, które mogą z czasem się odklejać.
• Zachowanie zdrowych zębów sąsiednich: W przypadku mostu konieczne jest szlifowanie zdrowych zębów, aby umożliwić jego osadzenie. Implanty nie wymagają tego procesu, co pomaga zachować zdrowie sąsiednich zębów.
• Wzmacnianie kości: Implanty stymulują kość szczęki lub żuchwy podobnie jak naturalne korzenie zębów, co może pomóc w utrzymaniu zdrowej kości w jamie ustnej. Kość mniej zanika niż w przypadku mostu.
• Długotrwałe rozwiązanie: Przy odpowiedniej opiece i higienie, implant może służyć pacjentowi przez długie lata, a nawet całe życie. Jeśli coś się dzieje z koroną na implancie, można ją zazwyczaj łatwo wymienić na nową ( implant wówczas pozostaje ten sam). Jeśli coś się dzieje z mostem, trzeba go zdjąć i wykonać od nowa, co zazwyczaj obarczone jest dodatkową utratą tkanek twardych zębów, na których mocuje się most.

Jakie są korzyści związane z mostami protetycznymi w porównaniu do implantów?

• Krótszy czas leczenia: Wiele przypadków wymaga krótszego czasu na umieszczenie mostu protetycznego w porównaniu do pełnego procesu implantacji, który obejmuje gojenie i osadzanie korony zęba. Wykonanie mostu to z reguły 2-3 tygodnie, natomiast od momentu wkręcenia implantu do osadzenia docelowej korony na implancie mija ok. 3-6 miesięcy. Więcej o zabiegu wszczepienia implantu pisałam tu: Leczenie implanto-protetyczne.
• Koszt: W niektórych przypadkach mosty protetyczne mogą być tańsze niż implanty zębowe, co może być istotne dla pacjentów o ograniczonym budżecie.
• Brak konieczności chirurgicznego zabiegu: Mosty protetyczne nie wymagają chirurgicznego wszczepienia do kości, co może być bardziej atrakcyjne dla pacjentów, którzy obawiają się tego rodzaju procedur.
• Mniej zaawansowane przypadki: W niektórych przypadkach, gdy tkanka kości jest niewystarczająca lub ogólny stan zdrowia pacjenta nie pozwala na implantację, mosty protetyczne mogą stanowić mniej skomplikowane rozwiązanie.

Podsumowując, nie ma odpowiedzi idealnej. Choć mam nadzieję, że po przeczytaniu tego wpisu rozjaśniło Wam się nieco w głowach. Pamiętajcie jednak, że ostateczny plan leczenia może ustalić tylko Wasz dentysta po dokładnym zbadaniu jamy ustnej. Każdy przypadek jest indywidualny, a decyzję o wyborze pomiędzy implantem, a mostem protetycznym, powinno się podejmować, biorąc pod uwagę indywidualne potrzeby i sytuację pacjenta.

Pamiętajcie, Wasze ząbki nie są z gąbki!

Serdeczności,

Paulina

Artykuł Most czy implant-co wybrać? pochodzi z serwisu mama al dente.

Proces leczenia implanto-protetycznego zazwyczaj przebiega w 2 etapach. Pierwszy etap to leczenie chirurgiczne, czyli wkręcenie implantu, a druga faza obejmuje leczenie protetyczne, czyli wykonanie korony na implancie (w najprostszym przypadku). Fazy te są nierozłączne. Sam implant bez korony byłby jak dom bez dachu 😉

Etap chirurgiczny leczenia implanto-protetycznego

Konsultacja z badaniem pacjenta

Leczenie implantologiczne zaczyna się zawsze od zbadania pacjenta oraz konsultacji implantologicznej i protetycznej. Chyba, że implantolog i protetyk to jedna osoba, wtedy wystarczy jedna konsultacja 🙂 Zazwyczaj na tej samej wizycie jest wykonywana tomografia komputerowa szczęk, czyli CBCT. 

CBCT

CBCT (ang. Cone Beam Computed Tomography) to stożkowa tomografia komputerowa. Jest to obecnie standard przed wkręceniem implantu. ZAWSZE powinno się ją zlecić. CBCT pokazuje obraz Twoich zębów i kości w wymiarze 3D, co znacznie ułatwia pomiary i planowanie zabiegu, tak by umieścić implant we właściwym miejscu w kości. Kiedy już pacjent został zbadany i „zmierzony” umawia się na zabieg implantologiczny. 

Zabieg implantologiczny

Zabieg zaczyna się oczywiście od znieczulenia. Dużo znieczulenia. W końcu wiercimy w kości, która jest unerwiona. Zabieg wkręcenia implantu sam w sobie nie jest mocno skomplikowaną operacją, o ile został wcześniej dobrze zaplanowany. Pacjenci mogą odczuwać rozpieranie w kości, mogą czuć wibracje oraz słyszeć specyficzne dźwięki używanego sprzętu, a jak dobrze trafią to i nawet jakiś żart, mający na celu rozluźnienie atmosfery 😉  

Mała operacja trwa z reguły od 40min do 2h w zależności od wielu czynników, jak np. od ilości wszczepianych implantów oraz od tego, czy oprócz wkręcenia implantu chirurg musi przeprowadzić dodatkowy zabieg np. podniesienia dna zatoki szczękowej (sinus lift). Po zakończonej operacji pacjent powinien stosować się do zaleceń lekarskich.

Zalecenia dla pacjenta po wszczepieniu implantu

• nic nie jeść w ciągu min.2 h od zabiegu
• przez pierwsze doby ostrożnie i delikatnie myć zęby w okolicy wszczepu, unikać nadmiernego płukania jamy ustnej
• schładzać twarz w okolicy wszczepu zimnym okładem (coldpack)
• w razie bólu stosować środki przeciwbólowe wg zaleceń lekarza
• przez pierwsze 2-3 dni po zabiegu niewskazane jest picie zarówno bardzo gorących napojów, jak i alkoholu
• obowiązuje całkowity zakaz palenia tytoniu- jak najdłużej, najlepiej na zawsze 😉
• pacjent przez pierwsze doby po zabiegu powinien się oszczędzać, nie dźwigać ciężarów, zaprzestać treningów i imprez, nie myć okien 😉
• nie przegrzewać ciała- zrezygnować z sauny, nie opalać się 
• przypadku posiadania protezy zębowej, należy w miarę możliwości ograniczać czas noszenia protezy do czasu zdjęcia szwów i zagojenia rany 
• jeśli wskazany jest antybiotyk należy przyjmować go w regularnych odstępach czasowych tak jak zlecił lekarz
• umówić się na wizytę kontrolną i zdjęcie szwów (z reguły po 1-2 tyg.) 

Teraz pora na osteointegrację, czyli zrastanie implantu z kością. Jak wspomniałam, może to potrwać 3-6 miesięcy. Po tym czasie można „odsłonić” implant.

Powikłania po wszczepieniu implantu

Jak każdy zabieg, a zwłaszcza chirurgiczny, leczenie implantologiczne obciążone jest pewnym ryzykiem wystąpienia powikłań. Chociaż współczesna stomatologia pozwala uniknąć bólu, skraca czas spędzony w gabinecie i korzysta z najnowocześniejszych rozwiązań, reakcja pozabiegowa jest sprawą indywidualną i zależy od rozległości zabiegu. Ale dla przykładu podam Wam kilka powikłań pozabiegowych.

Bezpośrednio po zabiegu może pojawić się ból, obrzęk lub krwiak. Zastosowanie odpowiednich lekarstw ogranicza te objawy. Czasami może dojść do rozwinięcia periimplantitis, czyli zapalenia kości wokół implantu, co może w konsekwencji prowadzić do utraty połączenia wszczepu z kością. W bardzo rzadkich przypadkach implant nie przyjmuje się, czyli nie zrasta się z kością.

Jeśli obserwujesz u siebie niepokojące objawy po implantacji jak najszybciej zgłoś się do swojego dentysty.

Implantacja natychmiastowa 

To, co napisałam powyżej, opisuje standardową drogę pacjenta począwszy od wszczepienia implantu do zamocowania na nim gotowej korony dentystycznej. Coraz więcej chirurgów przeprowadza zabieg implantacji natychmiastowej, co oznacza, że na jednej i tej samej wizycie usuwany jest ząb, a w miejscu po nim zostaje wkręcony implant z wykorzystaniem istniejącego zębodołu po ekstrakcji. 

Odsłonięcie implantu

Gdy zakończy się okres integracji implantu z kością, zostaje on odsłonięty. Zabieg wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym. Implantolog nacina znów dziąsło nad implantem, przykręca do implantu śrubę gojącą. Po upływie ok. dwóch tygodni rozpoczyna się wykonywanie pracy protetycznej.

Etap protetyczny leczenia implanto-protetycznego

Pierwsza wizyta

Wykonanie korony protetycznej polega na pobraniu wycisków/skanów, rejestracji zwarcia pacjenta i doborze koloru przyszłej korony. Z reguły odbywa się to na jednej wizycie, która trwa od 30 min do 1h. Zebrane przez protetyka parametry przesyłane są do laboratorium protetycznego i technik w ciągu 1-2tyg. wykonuje koronę protetyczną. Jeśli chcesz wiedzieć jakie są rodzaje koron albo z jakich materiałów się je wykonuje zapraszam do przeczytania tego artykułu:

Druga wizyta

Na drugiej wizycie gotową koronę protetyczną przykręca się bądź cementuje na implancie. Nareszcie pacjent może się cieszyć odbudowanym zębem.

Jak dbać o higienę przy koronie na implancie?

O koronę na implancie należy dbać tak samo jak o pozostałe zęby. Tzn. mycie zębów minimum 2 x dziennie oraz nitkowanie całego uzębienia to podstawa zapobiegania większości powikłań pozabiegowych, jak i większości schorzeń jamy ustnej. Wspomagająco można stosować płukanki przeciwbakteryjne i/lub używać irygatora wodnego, który dobrze sprawdza się w oczyszczaniu miejsc trudno dostępnych. Wskazane są też regularne wizyty u higienistki stomatologicznej oraz rutynowe kontrole dentystyczne. 

Mam nadzieję, że mój artykuł wyjaśnił wszelkie wątpliwości. A jeśli masz jeszcze jakieś pytania, zapraszam do zadawania ich w komentarzu poniżej. 

Pamiętaj : Twoje ząbki nie są z gąbki 😉

Paulina 

Artykuł Jak przebiega leczenie implanto-protetyczne? pochodzi z serwisu mama al dente.

Zacznę od tego, że implant zębowy to tytanowa śruba imitująca korzeń zęba, ale o tym już pisałam w części 1. miniserii implantologicznej: Śruba w kości, czyli co to jest implant? W dzisiejszym artykule przedstawię Ci wskazania oraz przeciwskazania do zabiegu założenia implantu. Mianowicie…

Wskazania do leczenia implantologicznego, czyli dla kogo są implanty zębowe?

• Implanty są świetnym sposobem odbudowy brakujących zębów, zwłaszcza gdy zęby sąsiadujące z luką są żywe, dobrze zachowane i szkoda ich szlifować pod most protetyczny. O mostach rozpisałam się TU.

Ale…

Żeby implant mógł być wszczepiony musisz mieć wystarczającą ilość kości i dobre warunki anatomiczne. Mam tu na myśli np. odległość potencjalnego implantu od zatoki szczękowej (na górze) albo od kanału nerwu żuchwowego (na dole). Oczywiście implanty zębowe występują w różnym kształcie (stożkowe, cylindryczne…), mają też różną długość i szerokość. Więc można dobrać implant w zależności od wysokości i szerokości kości w danym miejscu. Niemniej jednak nie u każdego pacjenta warunki anatomiczne pozwalają „wkręcić śrubę”.

Co wtedy?

Wówczas musimy wykonać augumentację i regenerację tkanki kostnej, czyli mówiąc wprost odbudować kość pod wszczep… Niekiedy, zanim założymy implant, trzeba też podnieść dno zatoki szczękowej, czyli wykonać tzw. sinus lift. Ma to na celu zwiększenie wysokości kości pod zatoką szczękową i jest istotne przy wszczepianiu implantów w miejscach brakujących trzonowców górnych, („szóstek”i „siódemek”), jak i przedtrzonowców („czwórek” i „piątek”).

• Kiedy chcemy polepszyć bezzębnemu pacjentowi utrzymanie protez ruchomych, które opiera się na implantach

No dobrze, a kiedy implant nie może być wszczepiony?

Przeciwskazania do wszczepienia implantów zębowych

Przeciwskazań do leczenia implantologicznego jest całkiem sporo, a mianowicie:

• zbyt młody organizm, który jest jeszcze w fazie wzrostu kości (poniżej 18. roku życia)
• ciąża
• wszelkie stany zapalne w obrębie jamy ustnej i zębów, np. ciężkie, agresywne zapalenia przyzębia
• stany zapalne w całym organizmie (aktywna infekcja wirusowa, bakteryjna, grzybicza)
• nieunormowana cukrzyca
• zaawansowana osteoporoza
• choroby krwi zawsze trzeba skonsultować z hematologiem przed zabiegiem i w razie konieczności odpowiednio pacjenta przygotować do implantacji
• inne ciężkie choroby ogólnoustrojowe, przebiegające z obniżeniem odporności, np. AIDS, nowotwory
• nikotynizm i alkoholizm,
• za mała ilość kości w miejscu potencjalnego umieszczenia implantu. Ale jak już wspomniałam, można tę kość najpierw odbudować, więc jest to przeciwskazanie tymczasowe do implantacji
• bruksizm, czyli zgrzytanie i/lub zaciskanie zębów, jest przeciwskazaniem względnym. Przed zabiegiem implantacji należy poddać się leczeniu bruksizmu. O tym schorzeniu znajdziesz na moim blogu całe Vademecum:
  1. Bruksizm- objaw czy choroba?
  2. Jak przestać zgrzytać zębami? 12 kroków do pokonania bruksizmu
  3. Szyna relaksacyjna w leczeniu bruksizmu
  4. Bruksizm u dzieci
  5. Czy to przyszłość w leczeniu bruksizmu?
• und last but not least: jeśli jesteś na bakier z higieną jamy ustnej, implanty raczej nie będą dla Ciebie dobrym rozwiązaniem

Kolejny odcinek miniserii implantologicznej już wkrótce. Żeby nie przegapić żadnego artykułu, zapraszam Cię do zapisu na mój newsletter.

Pamiętaj: Twoje ząbki nie są z gąbki 😉

Pozdrawiam, Paulina

Artykuł Dla kogo są implanty zębowe? pochodzi z serwisu mama al dente.

Czym jest implant stomatologiczny?

Implant stomatologiczny to wszczep śródkostny, a mówiąc łopatologicznie tytanowa śruba wkręcona w kość. Implant imituje naturalny korzeń zęba i jest wkręcany pod dziąsło, a ściślej mówiąc w kość szczęki (góra) lub żuchwy (dół). Taki „wkręt”ulega ossteointegracji, czyli mówiąc wprost zrasta się z kością. Dzięki temu połączeniu, implanty zapewniają doskonałe podparcie dla przyszłych koron, mostów czy protezy wyjmowanej, w zależności od tego, ile brakuje zębów. 

Jakie są rodzaje implantów?

Można dokonać podziału implantów pod różnym kątem, ale nie chcę Cię zanudzać. Wystarczy wiedzieć, że implanty mogą mieć różny kształt (implanty stożkowe, cylindryczne), a także różną długość i średnicę. Dzięki temu można dobrać właściwą śrubę dla danego przypadku. Na koniec może Cię zaskoczę, a może nie, ale nie tylko implantolodzy używają implantów do leczenia. Mini-implanty to mini-śrubki, które coraz częściej znajdują zastosowanie w leczeniu ortodontycznym. Kiedy ortodonta nie ma się o co „zakotwiczyć” w łuku zębowym, żeby wykonać pewien określony ruch zębów, może wkręcić mini-implant i do niego zamocować np. wyciąg. Mini-implanty polepszają również utrzymanie protezy wyjmowanej. Takie implanty są małoinwazyjne i z reguły nie wymagają skomplikowanej operacji. To tak na marginesie.

Jak już wspomniałam, wszczepienie implantu to 50% sukcesu. I co dalej?

Implant i co dalej?

Wkręcenie implantu to pierwszy etap leczenia. Na tym tytanowym korzeniu trzeba jeszcze zainstalować koronę protetyczną, most albo protezę ruchomą. Część protetyczna to drugi etap leczenia implanto-protetycznego.

I tu kilka słów wyjaśnienia.

Często pacjenci, mówiąc o implancie, widzą przed oczami gotowy ząb, czyli koronę protetyczną. Implant natomiast jest to ta część odbudowy, której po wkręceniu w kość nie widać. Korona to oddzielna część, wystająca ponad dziąsło, którą mocuje się za pomocą specjalnego łącznika w danym wszczepie. Stałe korony zębowe można wykonać z różnych materiałów, nie tylko na implantach, ale też na zębach własnych pacjenta, które są mocno zniszczone. Więcej o koronach protetycznych pisałam TU. 

Korona na implancie

Do pojedynczego implantu można przykręcić pojedynczą koronę i wtedy mamy pełną rekonstrukcję pojedynczego braku zębowego. Film poglądowy poniżej.

IMPLANT („korzeń”) + KORONA = GOTOWY ZĄB

W przypadku większej ilości utraconych zębów warto wszczepić większą liczbę implantów. Przy czym ilość brakujących zębów nie zawsze musi się równać ilości implantów. Jeśli chcemy odbudować większą ilość zębów na mniejszej ilości implantów wykonujemy most protetyczny.

Most na implantach

Przy bardziej rozległych brakach można rozważyć wykonanie mostu protetycznego opartego na 2 implantach. Taki most może odbudować od 3 do 6 brakujących zębów. Na marginesie dodam, że nie wolno zakładać mostu na dwóch filarach, z których jeden to ząb naturalny, a drugi to implant. Ząb własny ma swoją naturalną ruchomość, którą zapewnia mu ozębna. Implant natomiast tkwi w kości totalnie nieruchomo. Most protetyczny, który z jednej strony będzie oparty na czymś ruchomym, a z drugiej strony na czymś nieruchomym nie przetrwa długo.

Most protetyczny można osadzić na 2 zębach własnych ALBO na 2 implantach. Jeśli nie rozumiesz do końca czym jest most protetyczny, jak i kiedy się go wykonuje, kliknij TU. Dobrze jest od razu na początku wyjaśnić wątpliwości, by lepiej zrozumieć temat. 

Proteza na implantach

Nierzadkim rozwiązaniem, stosowanym zwłaszcza u starszych, bezzębnych pacjentów jest wykonanie protezy wyjmowanej na implantach. Wtedy w szczęce należy wkręcić minimum 4 implanty, a w żuchwie min. 2. Proteza ruchoma dzięki obecności implantów lepiej trzyma się na podłożu, czyli nie wypada z buzi. Do tego celu coraz częściej wykorzystuje się mini-implanty, o których wspominałam na początku.

Bardziej szczegółowy opis procesu leczenia implanto-protetycznego znajdziesz niebawem TU -czyli w jednej z części mini serii implantologicznej (zamieszczę link do artykułu).

Wiesz już, czym jest implant, to teraz parę słów o zaletach i wadach leczenia implantologicznego.

Zalety implantów

• przede wszystkim wkręcenie implantu nie wymaga naruszenia innych zębów, unikamy szlifowania zębów własnych pod most protetyczny,
• odbudowa implantoprotetyczna (implant+ korona) bardzo dobrze imituje utracony ząb, często jest nie do odróżnienia od zębów naturalnych,
• wszczep chroni przed zanikiem kości – przy stosowaniu innych rozwiązań np.protezy wyjmowanej w ciągu kilku miesięcy po ekstrakcji zęba zanika kość,
• oferuje odczucia porównywalne z gryzieniem „swoimi” zębami

Wady implantów

• czasem wymagają dodatkowych zabiegów odbudowy kości,
• istnieje ryzyko (choć bardzo niewielkie) odrzucenia implantu,
• pacjent z implantem piszczy na bramkach na lotnisku. Żartuję 😉
• mają zazwyczaj wyższą cenę niż mosty lub protezy wyjmowane. A właśnie, jeśli o cenie mowa to…

Ile to kosztuje?

Sam implant, czyli „śruba” kosztuje średnio w Polsce od 2500 zł do 4500zł. Drugie tyle kosztuje pojedyncza korona wykonana na implancie. Zatem orientacyjny koszt odbudowy jednego brakującego zęba w łuku wynosi od 5 tyś. do nawet 9 tyś. złotych, w zależności od gabinetu i doświadczenia implantologa. Na cenę ma również wpływ rodzaj systemu implantologicznego. Są firmy, które istnieją od wielu lat na rynku, mają badania i duże doświadczenie. Implanty takich firm są z reguły droższe, bo „sprawdzone”. Materiał, z którego wykonana jest korona na implancie również wpływa na końcową cenę odbudowy. Więcej o rodzajach koron pisałam TU. Mini-implanty są nieco tańsze od stanadardowych. 

Czy implant jest lepszy niż własny ząb?

Spotkałam się wiele razy z opinią pacjenta, że implant jest lepszy niż jego własny ząb. „Najlepiej usunąć wszystkie zęby i wstawić implanty”. Przysięgam, nie raz to słyszałam. Otóż nie. Lepszy zawsze będzie własny ząb, nawet jeśli jest bardzo zniszczony i został sam korzeń. Na takim korzeniu, oczywiście wcześniej przeleczonym kanałowo, można wykonać wkład koronowo-korzeniowy, a na nim koronę porcelanową. Za własnym zębem przemawia jego naturalna ruchomość w zębodole, którą zapewniają mu włókna ozębnej. Niestety nie ma ich w przypadku implantu. Tu mamy do czynienia z kościozrostem. Zero ruchomości. A pamiętajmy, że naturalna ruchomość zębów zapewnia amortyzację w trakcie gryzienia i żucia.

Jeśli korzeń zęba nie nadaje się do odbudowy za pomocą korony albo uległ pęknięciu to już nie ma wyjścia. Metodą z wyboru pozostaje jego usunięcie, a wówczas implant staje się najlepszym rozwiązaniem.

Jest to pierwsza część mini-serii o implantach, którą dla Ciebie przygotowałam. Poniżej znajdziesz kolejne części.

MINI-SERIA IMPLANTOLOGICZNA:

• Dla kogo są implanty zębowe?
• Jak wygląda leczenie implantologiczno-protetyczne?
• FAQ, czyli najczęściej zadawane pytania dotyczące implantów
• Most czy implant- co wybrać?

Pamiętaj, Twoje ząbki nie są z gąbki 😉

Paulina

Artykuł Śruba w kości, czyli co to jest implant? pochodzi z serwisu mama al dente.

Czym jest most protetyczny?

Most jest stałym uzupełnieniem protetycznym, co oznacza, że jest on zacementowany (przyklejony) na stałe do zębów własnych pacjenta. Za pomocą mostu można odbudować jeden lub większą liczbę brakujących zębów. Jedyny warunek to obecność zębów filarowych, na których most się osadza. Przęsło to ta część mostu, która „wisi” nad dziąsłem w miejscu luki i wygląda jak naturalny ząb. Dobrze wykonany most nie odróżnia się od zębów naturalnych. Pacjenci często po jakimś czasie nie wiedzą, którego zęba im tak naprawdę brakowało, ponieważ nie potrafią odróżnić mostu od swoich własnych zębów.

Poza odbudową estetyki most przywraca ciągłość łuku zębowego, co jest niezwykle istotne dla funkcji Twojego uzębienia. Jeśli stracisz ząb (tfu tfu), sąsiednie zęby zaczynają się przechylać w stronę luki po utraconym zębie. Mało tego, ząb przeciwstawny zaczyna ekstrudować, czyli wychyla się poza płaszczyznę zgryzu dążąc do kontaktu z zębem, którego nie ma. Taka sytuacja prowadzi do powstania węzła urazowego, czyli bardzo niekorzystnej sytuacji dla Twojego układu gryzienia i żucia (układu stomatognatycznego). Skutkiem mogą być problemy ze stawami skroniowo-żuchwowymi, bóle mięśniowo-więzadłowe, bóle głowy z zespołem TMD włącznie. Dlatego tak istotna jest odbudowa nawet pojedynczego braku zęba. Im wcześniej zostanie to zrobione, tym mniej będzie powikłań w całej buzi i okolicznych tkankach. No dobrze, to jak się go wykonuje?

Na czym polega wykonanie mostu protetycznego?

Ogólnie rzecz biorąc wykonanie mostu polega na takim przygotowaniu zębów filarowych, aby dźwignęły przęsło, czyli brakujące zęby. Najczęściej potrzebne są minimum dwa zęby filarowe żeby zrobić most. Czasem potrzeba większej ilości filarów, a niekiedy tylko jednego jak na zdjęciach poniżej. W tym przypadku pojedynczy ząb, jakim jest kieł dźwiga na sobie siekacza bocznego (dwójkę). W ten sposób została oszczędzona żywa zdrowa jedynka.

Generalnie zęby sąsiadujące z luką muszą zostać oszlifowane. Zakres preparacji zależy od wyboru materiału, z którego ma być wykonany most. Jeśli mamy do czynienia z zębem filarowym, który jest martwy, powinno się go najpierw zaopatrzyć wkładem koronowo-korzeniowym. Konieczność zaopatrzenia zęba wkładem może, ale nie musi wydłużyć całkowitego procesu leczenia.

Po opracowaniu zębów filarowych (i ew. zacementowaniu wkładów kk) pobiera się skany wewnątrzustne zębów górnych i dolnych (lub wyciski masami elastycznymi) oraz rejestruje zwarcie i dobiera kolor przyszłego uzupełnienia. Oszlifowane zęby zabezpiecza się. Protetyk wysyła zebrane parametry do laboratorium technicznego, gdzie technik dentystyczny tworzy most. Skany natomiast wędrują do specjalnego oprogramowania. Tam przygotowywany jest projekt mostu, który następnie wycina drukarka 3D, w dużym uproszczeniu. W wielu sytuacjach połączenie sił komputera z człowiekiem (technikiem) przynosi oczekiwane rezultaty 😉

Pacjent otrzymuje gotowy most na drugiej lub trzeciej wizycie. Most osadza się za pomocą specjalnego cementu oraz sprawdza i ew. koryguje kontakty zwarciowe. Po zacementowaniu mostu z reguły nie można nic jeść ani pić przez 2h. Oczywiście ten czas jest zależny od rodzaju mostu i cementu jaki został zastosowany.

Tak powstaje most, a jakie wyróżniamy rodzaje mostów?

Rodzaje mostów protetycznych

Most porcelanowy

Most porcelanowy jest z reguły najbardziej trwałym mostem protetycznym. Porcelana jest materiałem, który najwierniej imituje szkliwo zęba, dlatego taki most cechuje się najlepszą estetyką, co widać poniżej.

Most porcelanowy może mieć podbudowę z tlenku cyrkonu lub metalu, zwłaszcza gdy odbudowuje większą ilość zębów. Podbudowa ma zapewnić większą wytrzymałość na obciążenia zgryzowe, a co za tym idzie większą trwałość.

Mostem porcelanowym jest również most wykonany w systemie IPS. E.max. Dokładniej mówiąc jest to most szkło-ceramiczny, zbudowany z dwukrzemianu litu. Ten materiał znajduje zastosowanie zazwyczaj w krótkich mostach, np. w przypadku odbudowy pojedynczego braku zęba. Kiedy mamy do czynienia z większymi brakami, może on nie wytrzymać obciążeń zgryzowych. Wszystko zależy oczywiście od sytuacji klinicznej, zgryzu pacjenta, stanu zębów filarowych itp. O tym czy taki most można wykonać u Ciebie oczywiście decyduje protetyk, po dokładnym zbadaniu oraz wykonaniu potrzebnych zdjęć radiologicznych. Za to IPS. E.max świetnie sprawdza się w przypadku wykonywania pojedynczych koron albo licówek, o których już pisałam. Jeśli jeszcze nie czytałeś_aś to gorąco zapraszam 😉

Most protetyczny na implantach 

W tym przypadku zamiast zębów filarowych pacjent ma wszczepy śródkostne. Implanty imitują korzenie zębów. Do specjalnych łączników przykręca się lub cementuje gotowy most protetyczny, najczęściej porcelanowy.

Most kompozytowy na włóknie szklanym (adhezyjny)

Most kompozytowy nie jest tak wytrzymały jak most porcelanowy. Estetyka jest również nieznacznie gorsza. Materiał kompozytowy w przypadku niedostatecznej higieny, diety bogatej w składniki przebarwiające (jak np. buraczki ćwikłowe, czerwone wino) oraz u nałogowych palaczy potrafi się szybko przebarwiać. Mimo to, jest stosowany w wielu sytuacjach klinicznych. 

Wskazaniem do wykonania mostu na włóknie szklanym są niewielkie braki zębowe (najlepiej pojedyncze) przy prawidłowych warunkach zwarciowych. Dobrze byłoby, aby zęby filarowe były żywe. Gdy mają dodatkowo wypełnienia na powierzchniach stycznych od strony luki, to aż się prosi o most adhezyjny. Wtedy wystarczy tylko „wyborować” stare wypełnienia i w powstałej przestrzeni zatopić kompozyt z włóknem szklanym.

Tę pracę można wykonać bezpośrednio, na jednej dłuższej wizycie albo pośrednio na 2 wizytach. Ja preferuję to drugie rozwiązanie. Pierwsza wizyta polega na preparacji zębów filarowych (czyli m.in. wyborowaniu istniejących wypełnień). Następnie pobiera się wyciski w sposób klasyczny lub skanuje pacjenta skanerem wewnątrzustnym. Trzeba również pamiętać o doborze koloru przyszłego uzupełnienia. Wypreparowane zęby są zabezpieczane opatrunkami. 

Na drugiej wizycie przykleja się adhezyjnie gotowy most. Zaletą mostu na włóknie szklanym jest to, że jeśli dojdzie do odkruszenia się fragmenu kompozytu, to w bardzo łatwy sposób można to naprawić. Po prostu dobudowuje się utracony fragment kompozytu, jak zwykłą plombę. Taki most jest znacznie tańszy od mostu porcelanowego i z reguły jest rozwiązaniem (tym)czasowym. Jednak znajduje zastosowanie w wielu sytuacjach klinicznych. Przy czym trzeba pamiętać, że u osób z niekontrolowanym bruksizmem most adhezyjny może nie wytrzymać obciążeń zgryzowych. Więcej o bruksizmie przeczytasz TU.

Most Maryland

Jest to most, za pomocą którego można odbudować np. jeden brakujący siekacz górny albo dwa siekacze na dole. Składa się ze sztucznej korony (koron) połączonej ze „skrzydełkami” (najczęściej metalowymi), które służą przymocowaniu mostu do zębów sąsiednich. Skrzydełka te są umiejscowione od strony podniebiennej, dlatego nie widać metalu w trakcie uśmiechu. Przy sprzyjających warunkach zgryzowych zakres preparacji zębów sąsiednich jest niewielki, czasem zerowy. Wykonanie takiego mostu jest zbliżone do opisanych powyżej. Na zdjęciu zaznaczyłam strzałką, który ząb jest sztuczny.

Zalety mostu protetycznego

• Niewątpliwą zaletą mostu w porównaniu z protezami ruchomymi (wyjmowanymi) jest fakt, że jest on przytwierdzony na stałe.
• Most porcelanowy cechuje się znakomitą estetyką, często nie do odróżnienia od zębów własnych pacjenta.
• Jest z reguły tańszy niż implanty. 

Wady mostu protetycznego

• Wymaga większego lub mniejszego szlifowania zębów filarowych.
• Utrzymanie higieny pod przęsłem mostu jest dla wielu pacjentów dość uciążliwe.
• Jest z reguły droższy niż protezy ruchome (wyjmowane)

Trwałość mostu protetycznego

Trwałość mostu porcelanowego to kilkanaście lub nawet kilkadziesiąt lat. Most adhezyjny i Maryland- od kilku do kilkunastu lat. Trwałość pracy zależy od stanu zębów filarowych, zwarcia pacjenta, jego parafunkcji, nawyków czy chociażby higieny jamy ustnej. Bardzo ważne są wizyty kontrolne (przynajmniej raz w roku).

Powikłania, jakie mogą wystąpić po założeniu mostu

• Przejściowa nadwrażliwość zębów filarowych (jeśli były żywe)
• Most może przeszkadzać w zgryzie, czyli być za wysoki. Wtedy niezbędna jest korekta protetyczna
• Most może się odcementować, czyli odkleić. Pacjent wtedy czuje, że most się rusza. Jest to niezwykle rzadkie zjawisko, gdyż cementy, które stosujemy w protetyce mają dużą siłę łączenia.  Najczęściej dotyczy starych, używanych kilkadziesiąt lat mostów, kiedy znaczna ilość cementu została wypłukana
• Pęknięcie zęba/korzenia, na którym most jest osadzony. To również niezwykle rzadkie powikłanie, które praktycznie nie zdarza się, gdy prawidłowo ocenimy stan zębów filarowych
• Porcelana może się ukruszyć. Nie jest to częste, ale zdarza się.  Most protetyczny to konstrukcja, która pracuje, podobnie jak zęby, przez 24 godziny na dobę w naszej jamie ustnej. Dlatego też podlega obciążeniom zgryzowym. W miejscu, gdzie nacisk przekroczy zakładane normy może dojść do ukruszenia porcelany mostu. Jak to naprawić? To zależy jak rozległe jest uszkodzenie. Jeśli niewielkie, dentysta może w łatwy i szybki sposób dokonać naprawy w gabinecie, bez konieczności ściągania mostu. Jeśli uszkodzenie jest na większym obszarze nierzadko konieczna jest wymiana całego mostu na nowy. 
• Żywe oszlifowane zęby pod mostem mogą z czasem obumrzeć. Zdarza się to bardzo rzadko, ale zdarza. Dalsze postępowanie jest zależne od wielu czynników, jak np. rodzaj zęba, który obumarł. Zęby jednokanałowe można leczyć kanałowo nie zdejmując mostu. Wykonuje się wtedy mały odwiert w moście w celu dostania się do kanału i leczy martwy ząb endodontycznie. Sytuacja jest trudniejsza kiedy mamy do czynienia z obumarciem trzonowca. Taki ząb trudniej przeleczyć kanałowo przez odwiert w moście. Choć znam magików, którym się to udaje 😉 Czy i w jakim przypadku taki uszkodzony most należy wymienić zależy od sytuacji klinicznej i decyzję tę zawsze podejmuje lekarz prowadzący.

Jak dbać o most protetyczny?

Tak jak o własne zęby. Odpowiednia szczoteczka, pasta, technika i częstotliwość szczotkowania (min.2x dziennie). Bardzo ważne jest dokładne czyszczenie okolicy pomiędzy przęsłem mostu (sztucznym zębem), a dziąsłem. Znajduje się tam niewielka szczelina umożliwiająca przepływ śliny. Pod przęsło mostu mogą dostawać się resztki pokarmowe i jeśli nie zostaną w porę usunięte może dojść do rozwinięcia się próchnicy zębów filarowych i/lub rozwoju zapalenia przyzębia (dziąseł i kości otaczających filary). Żeby tego uniknąć, należy dokładnie czyścić okolicę pod przęsłem. Wg mnie najlepszy do tego jest irygator wodny (Waterpick) albo nitka dentystyczna typu Super Floss. Irygator czyści strumieniem wody pod ciśnieniem, wypłukując zalegające drobiny. Nić natomiast jest zaopatrzona z jednej strony w sztywny koniec, który umożliwia wprowadzenie jej do tego trudno dostępnego miejsca, czyli pod przęsło mostu i wyczyszczenie tej okolicy. Dodatkową formą profilaktyki jest stosowanie (z umiarem!) płukanek przeciwbakteryjnych.

Kiedy warto zrobić most protetyczny?

W moim przekonaniu most protetyczny to bardzo dobre rozwiązanie, jeśli jest zastosowane we właściwej sytuacji klinicznej. Warto pomyśleć o moście, zwłaszcza, gdy zęby sąsiadujące z luką są zębami znacznie zniszczonymi, z rozległymi wypełnieniami lub martwymi. Wtedy zakres szlifowania zdrowych tkanek zębowych jest minimalny. A przecież na stomatologii mikroinwazyjnej nam najbardziej zależy. Im mniejsza ingerencja w organizm ludzki tym lepiej. Trzeba pamiętać, że korzyści ze szlifowania żywych zębów muszą przewyższać skutki nieodbudowanych braków zębowych. A to może ocenić tylko Twój stomatolog.

Jeśli brakuje Ci jednego lub więcej zębów, a Twoje pozostałe zęby są zdrowe, śliczne i nietknięte wiertłem, z pewnością warto pomyśleć o implantach. Ale czy u każdego da się zrobić implant? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz w następnym artykule, do którego już teraz gorąco zapraszam.

Pozdrawiam słonecznie,

Paulina

Źródła

• Spiechowicz E.,Protetyka Stomatologiczna, PZWL, Warszawa 2013
• Żarow M.,EndoProtetyka, Wyd.Kwintesencja, Warszawa 2013
• Majewski St.W.,Gnatofizjologia Stomatologiczna, PZWL, wyd.1.,Warszawa 2007
• B E Pjetursson, N P Lang;Prosthetic treatment planning on the basis of scientific evidence;J Oral Rehabil.; 2008 Jan;35 Suppl 1:72-9. doi: 10.1111/j.1365-2842.2007.01824.x
• Potira Dalques Meirelles, Larissa Simião da Rocha, Oscar E Pecho,Alvaro Della Bona, Paula Benett; Intraoral repair of a chipped porcelain-zirconia restoration; J Esthet Restor Dent.;2020 Jul;32(5):444-450. doi: 10.1111/jerd.12592. Epub 2020 May 22.

Artykuł Most protetyczny- kiedy warto go zrobić? pochodzi z serwisu mama al dente.

Korona protetyczna-co to takiego?

Korona protetyczna jest to stałe uzupełnienie protetyczne. Mówiąc potocznie to taka „czapeczka” na zęba, która odbudowuje jego kształt i funkcję. Przykleja się ją na stałe do zęba za pomocą specjalnego „kleju” (cementu). Ale zaraz zaraz. Do czego właściwie przykleja się koronę? Ano do kikuta zęba , czyli do fragmentu zęba, pozostałego po preparacji wiertłem (oszlifowaniu). Różne są metody szlifowania, jedne mniej, inne bardziej inwazyjne. Wybór metody zależy od sytuacji klinicznej. Na decyzję składa się m.in. stan zęba (żywy czy martwy), miejsce w zgryzie, a także rodzaj materiału, z którego mamy wykonać przyszłą koronę. Niektóre tworzywa wymagają większej grubości zbieranych tkanek, a inne mniejszej. Decyduje o tym protetyk. No dobrze, skąd wiadomo czy w danym zębie można wykonać koronę?

Wskazania, czyli kiedy wykonujemy koronę protetyczną? 

• w przypadku urazu zęba, gdy doszło do złamania i jest ono na tyle niefortunne, że ciężko będzie odbudować ząb za pomocą klasycznego wypełnienia (np.kompozytu)
• gdy ząb jest martwy i/lub próchnica go zjadła. Taki ząb należy wcześniej przeleczyć endodontycznie (kanałowo) i wykonać w nim wkład koronowo-korzeniowy. Dopiero po zacementowaniu wkładu wykonuje się koronę protetyczną. Korona na samym korzeniu może nie wytrzymać. Zależy to oczywiście od sytuacji i nie można uogólniać. W niektórych przypadkach sprawdzają się tzw. endokorony, które nie wymagają instalowania wkładu w korzeniu zęba. Ale jest to rozwiązanie rzadziej spotykane.
• jeśli pacjent w miejscu brakującego zęba ma implant (czyli taki tytanowy korzeń) to również na nim wykonuje się koronę protetyczną, która może być cementowana lub przykręcana do wszczepu
• jeśli ząb stoi nieprawidłowo, np. jest zrotowany lub też znacznie wysunięty, co zaburza estetykę i/lub funkcję, a pacjent nie chce się poddać leczeniu ortodontycznemu i jednocześnie nie można wykonać na tym zębie mniej inwazyjnej odbudowy (np. bondingu lub licówki), wtedy korona jest leczeniem z wyboru
• gdy korona zęba jest znacznie przebarwiona i nie reaguje na wybielanie
• kiedy pacjent zgłasza się po metamorfozę uśmiechu i istnieją przeciwskazania do wykonania licówek. Wtedy wykonujemy korony lub ćwierćkorony.
• w przypadku dużego starcia zębów, kiedy nie można wykonać innego typu odbudowy zębów np. nakładów porcelanowych/kompozytowych (onlay/overlay). Więcej o starciu zębów i metodach odbudowy przeczytasz TU.

To byłoby na tyle, jeśli chodzi o wskazania do wykonania koron protetycznych. A kiedy nie można zrobić korony na zębie?

Przeciwskazania, czyli kiedy nie można wykonać korony?

• kiedy zniszczenie/złamanie zęba sięga poniżej brzegu kości
• jeśli ząb ma zapalne zmiany okołowierzchołkowe
• gdy pacjent ma zaawansowane zapalenie przyzębia, dziąseł
• w przypadku alergii na materiał, z którego wykonana jest korona protetyczna. Jest to rzadkie zjawisko, ale istnieje, dlatego wspominam o nim. Uczulać może np.nikiel, który wchodzi w skład niektórych koron metalowo-ceramicznych. 

No i tu dochodzimy do kolejnego pytania, a mianowicie:

Z czego zbudowana jest korona protetyczna?

Generalnie można podzielić korony na lite, czyli wykonane z jednego rodzaju tworzywa (np.złota, co można nie raz zaobserwować u naszych wschodnich sąsiadów;-) oraz korony złożone, czyli wykonane z dwóch rodzajów materiałów (np.metalowo-porcelanowe). Mogłabym się tu rozwodzić bez końca- jakie są rodzaje ceramiki czy jaką techniką wykonuje się korony (np. PRESS, CAD/CAM). Ale dochodzę do wniosku, że nie będę Was tym zanudzać. To wiedza specjalistyczna. Wystarczy, że poznacie kilka przykładów najczęściej wykonywanych w gabinecie koron, żeby mieć ogólne rozeznanie.

Rodzaje koron protetycznych:

• AKRYLOWA. Jest używana jako krótkoczasowa korona tymczasowa. Dziąsła jej nie cierpią i szybko się zaczerwieniają (zapalenie), zwłaszcza, gdy jest umieszczona zbyt blisko nich, a dodatkowo pacjent ma kiepską higienę. Ponadto jest niezbyt estetyczna.  Dlatego korony te przechodzą pomału do lamusa.
• KOMPOZYTOWA. Cześciej niż poprzedniczkę, stosujemy ją jako tymczasową odbudowę zęba. Jak sama nazwa wskazuje, wykonuje się ją z materiału kompozytowego, z którego robimy też wypełnienia w zębach. Korony kompozytowe również nie są super estetyczne. Są także mniej trwałe niż korony porcelanowe..
• METALOWA. Wykonana jest ze stopu metali nieszlachetnych, np. chrom-kobalt albo szlachetnych- np. ze złota. I choć złote korony cechują się idealną szczelnością brzeżną oraz działaniem bakteriostatycznym, ze względu na brak estetyki i cenę złota coraz częściej odchodzi się od wykonywania tego typu koron.
• PORCELANOWO-METALOWA. Inaczej mówiąc korona porcelanowa na podbudowie metalowej. Jest to korona z zewnątrz porcelanowa, w kolorze zębów naturalnych, a w środku zbudowana jest ze stopu metalu. I tak jak powyżej może być to podbudowa szlachetna (złoto) lub nieszlachetna (chrom-kobalt, chrom-nikiel). Generalnie można powiedzieć, że korona porcelanowa na metalu cechuje się w miarę dobrą estetyką. Jednakże czasami metal może „prześwitywać” przy dziąśle, dając szarawe zabarwienie (nieszlachetny) albo mniej rzucającą się w oczy „cieplejszą poświatę”, jaką daje stop złota. Jak już wcześniej wspomniałam, złoto dzięki swoim właściwościom zapobiega stanom zapalnym dziąsła i powstawaniu próchnicy korzenia zęba. Stosuje się ją z powodzeniem w bocznym odcinku uzębienia.
• PORCELANOWO-CYRKONOWA. W tym przypadku zamiast metalu mamy tlenek cyrkonu. Cyrkon jest bardzo twardy, jednak gorzej łączy się z porcelaną niż metal, zatem częściej może dochodzić do odszczypywania się fragmentu porcelany. Korona ta jest zdecydowanie bardziej estetyczna niż ta na metalu, ponieważ cyrkon jest biały. Jest to dobre rozwiązanie w przednim, jak i bocznym odcinku uzębienia
• PEŁNOCERAMICZNA E-MAX, a dokładniej IPS. E-max. Jest to korona wykonana z dwukrzemianu litu (szkłoceramiczna). Cechuje się bardzo dobrą wytrzymałością oraz znakomitą estetyką, ponieważ odbija i przepuszcza światło, jak naturalne zęby, dlatego z wyboru stosowana jest w zębach przednich, gdy zależy nam na super naturalnym uśmiechu.

Jak wygląda zabieg wykonania korony w pojedynczym zębie?

Tu wyróżnię dwa sposoby leczenia- analogowy, czyli tradycyjny oraz cyfrowy.

ANALOGOWO

Zazwyczaj są to dwie lub trzy wizyty.

Pierwsza wizyta

Zaczynamy, jak zawsze, od konsultacji, czyli wywiadu i zbadania pacjenta. Wykonywane są potrzebne zdjęcia rtg i czasem fotograficzne. Dobrze, aby pacjent przed tą wizytą miał wykonaną profesjonalną higienizację (jeśli zachodzi taka potrzeba). Następnie wspólnie z pacjentem wybieramy najbardziej odpowiedni materiał, z którego ma być wykonana przyszła korona i ustalamy plan działania. Wspominam celowo ten „wybór materiału”, gdyż od niego zależy cena przyszłego uzupełnienia, której pacjent powinien być na samym początku świadomy.

Druga wizyta

Na drugiej wizycie przystępujemy do działania. Stan zęba (żywy czy martwy) i rodzaj korony determinuje procedurę i czas leczenia.

Generalnie można przyjąć, że jeśli ząb jest żywy to na drugiej wizycie następuje jego oszlifowanie. Ale zanim to nastąpi, warto dobrać kolor przyszłej korony. Po szlifowaniu, gdy nasze oczy są już nieco zmęczone, a zęby pacjenta przesuszone, może nam to zaburzyć prawidłową ocenę barwy. Jeśli dobór koloru sprawia nam kłopot, wysyłamy pacjenta do laboratorium technika dentystycznego, który zrobi to za nas doskonale. Są też urządzenia, służące do oceny barwy zębów. Jednak oko ludzkie i doświadczenie lekarza lub technika nie ma sobie równych.

Ząb opracowywuje się oczywiście w znieczuleniu miejscowym. Zakres preparacji tkanek, jak już wspominałam jest różny. Zależy od stanu zęba i materiału przyszłej korony. Potem pobiera się wyciski (nie odciski, jak to niektórzy pacjenci mówią 😉 ) szczęki i żuchwy. Następuje rejestracja zwarcia. Na koniec zabezpiecza się kikut zęba koroną tymczasową, żeby zapewnić jego ochronę, a także estetykę.

Gdy ząb jest martwy, zaczynamy od wykonania w nim wkładu koronowo- korzeniowego (ze stali, złota lub włókna szklanego). Wkład ten stanowi podbudowę pod przyszłą koronę protetyczną. Dodam, że kanał lub kanały muszą być wcześniej wyleczone. Wkład może być pojedynczy lub złożony, zależnie od ilości kanałów. Można go wykonać bezpośrednio na jednej wizycie albo też opracować kanał/-y i pobrać wyciski. Wówczas wykonuje go technik dentystyczny, a czas leczenia wydłuża się o jedną wizytę.

Trzecia wizyta

Na ostatniej wizycie przymierzamy gotową koronę i sprawdzamy wspólnie z pacjentem czy kolor pasuje. Jeśli wszystko jest OK. cementujemy koronę na stałe i umawiamy pacjenta na kontrolę za tydzień. Zazwyczaj po zacementowaniu korony nie wolno przez 2 godz. nic jeść, a pić można po 30 min.

CYFROWO

Coraz częściej w gabinetach dostępne są skanery wewnątrzustne, którymi dentysta cyfrowo „pobiera wyciski” uzębienia pacjenta. Pozyskane dane wędrują do komputera ze specjalnym oprogramowaniem, gdzie przygotowywany jest projekt przyszłej korony czy też innego uzupełnienia (np. onlay’u). Następnie prototyp korony jest wycinany drukarką 3D, jeśli gabinet takową posiada. Jeśli nie, dane wędrują do wyspecjalizowanego laboratorium protetycznego i tam powstaje korona. Przy dobrym wietrze pacjent może mieć ząb w jeden dzień 🙂

FAQ, czyli najczęściej zadawane pytania dotyczące koron protetycznych:

Czy warto okoronować swojego zęba?

Warto, jeśli są do tego wskazania, nie warto- jeśli ich nie ma 😉 A już na pewno nie warto jeśli istnieją jakiekolwiek przeciwskazania. Odsyłam parę linijek wyżej. Generalnie, jeśli stan Twojego zęba jest kiepski, jest on znacznie zniszczony i/lub martwy, a jego zachowawcze rekonstrukcje nie wytrzymują zbyt długo albo estetyka pozostawia wiele do życzenia- to TAK, warto pomyśleć o koronie protetycznej.

Czy rzeczywiście korona protetyczna nie spada?

Nie powinna, ale jak to mówią- nigdy nie mów nigdy. Korona jest przyklejana do kikuta zęba za pomocą różnego rodzaju cementów, ich rodzaj zależy od sytuacji klinicznej. „Kleje” te są bardzo mocne, ale utrzymanie się korony zależy nie tylko od siły ich łączenia. Sposób opracowania zęba pod koronę, warunki zgryzowe, w tym obecność wad zgryzu czy parafunkcje (np.nagryzanie przedmiotów, ołówków, obgryzanie paznokci itp.) oraz higiena jamy ustnej- to wszystko ma wpływ na trwałość i utrzymanie korony na zębie. Zdarza się, że korona tymczasowa spada, ponieważ jest przyklejona słabszym klejem, co by można było ją łagodnie zdjąć przed zacementowaniem docelowej korony.

Jaka jest trwałość korony protetycznej?

Czasem jest to 5lat, czasem kilkanaście, a czasem kilkadziesiąt lat. Trwałość korony zależy od wielu czynników, które wymieniłam w punkcie wyżej. Ale pewne jest, że korona może żyć dłużej niż człowiek 😉

Czy korona protetyczna może ściemnieć?

Nie, zasadniczo korony porcelanowe nie ulegają przebarwieniom. Porcelana jest odporna na barwniki. Korony kompozytowe i akrylowe TAK-mogą się przebarwiać z czasem. Wszystko zależy od higieny i diety oraz używek (tytoń, wino) pacjenta.

Czy można zdjąć koronę protetyczną?

Tak, ale po co? Jeśli korona pasuje funkcjonalnie i estetycznie nie ma takiej potrzeby. Zasadniczo zdejmuje się stare, wieloletnie korony, które przestały spełniać swoje funkcje, a w planie jest wykonanie nowego uzupełnienia. Można wówczas taką koronę rozpiłować wiertłem albo zbić „zbijakiem”. Ta druga metoda może być nieco bardziej drastyczna, więc jej nie polecam 😉 Nie martw się, Twój dentysta wie, co robi 😉

Czy w ciąży i w czasie karmienia piersią mogę zrobić sobie koronę protetyczną?

W I trymestrze ciąży raczej unikałabym wszelkiego leczenia stomatologicznego, chyba że jest wyraźna konieczność, np. ból lub uraz zęba. Najbezpieczniejszy okres na leczenie to II trymestr ciąży. Można wtedy wykonywać większość zabiegów stomatologicznych, w tym leczenie protetyczne. Jednak moim zdaniem najlepiej terapię protetyczną przeprowadzać przed zajściem w ciążę lub po urodzeniu dziecka. W czasie karmienia piersią można wykonywać korony porcelanowe, jak również inne uzupełnienia protetyczne.

Jak dbać o koronę porcelanową?

Jak o własne zęby. Czyli szczotkowanie minimum 2 razy, a nitkowanie minimum raz dziennie. Szczoteczka elektryczna, soniczna lub ręczna, w zależności od upodobań. Opcjonalnie płukanki przeciwbakteryjne.

Dlaczego korona protetyczna się rusza?

Jeśli jest zacementowana na zębie żywym, mogło dojść do jej częściowego odcementowania, czyli odklejenia. Korona na implancie również może się odcementować albo śruba łącząca może się poluzować i korona może się ruszać. Są też sytuacje, kiedy kikut albo korzeń zęba, na którym jest zamontowana korona uległ częściowemu złamaniu. Wtedy dodatkowo może pojawić się ból oraz krwawienie z kieszonki dziąsłowej. Jeśli rusza Ci się korona na zębie nie czekaj i jak najszybciej udaj się do swojego dentysty, aby uniknąć dalszych powikłań, w tym (o zgrozo) połknięcia korony! 😉 I na koniec anegdota z życia wzięta:

Źródła

Wagner L. Wprowadzenie do ćwiczeń przedklinicznych z materiałoznawstwa: materiały stosowane w protetyce: skrypt dla studentów, praca zbiorowa.;Oficyna Wydawnicza Akademii Medycznej, 2007.

Artykuł Korona Ci z zęba nie spadnie, czyli wszystko o koronach protetycznych pochodzi z serwisu mama al dente.

SARS-Cov-2: co dziś o nim wiemy?

Zacznę od tego, że słynny koronawirus atakował wiele tygodni, jak nie miesięcy wcześniej niż zgłoszone zostały pierwsze przypadki zakażeń w styczniu 2020. Potwierdzają to m.in. badania Prof. F. Ballouxa z Instytutu Genetyki Londyńskiego Uniwersytetu, który wraz ze swym zespołem przebadał sekwencje wirusowe ze światowej bazy danych. Naukowcy przebadali próbki pozyskane od 7600 pacjentów! Zebrane dowody wskazują na to, że do zakażeń koronawirusem dochodziło miesiące wcześniej, tyle, że nie w tak globalnej skali.

Warianty koronawirusa

Począwszy od wariantu alfa i beta, poprzez deltę, a skończywszy na omikronie (słowa skończywszy użyłam celowo i z nadzieją na koniec pandemii). Obecny wariant rozprzestrzenia się 500x szybciej niż delta. Szacuje się, że omikron daje objawy zbliżone do przeziębienia lub grypy, nie powoduje utraty smaku czy węchu. 25-50% ludzi jest bezobjawowymi nosicielami omikrona. Niestety przechorowanie wirusa nie gwarantuje trwałej odporności, dlatego można zachorować więcej niż jeden raz. Szczepionki również nie są w 100% skuteczne, jednak w znaczący sposób minimalizują ryzyko śmierci czy też ciężkich powikłań choroby. Badania pokazują, że szczepionki są bardziej efektywne w budowaniu odporności niż przechorowanie covid-19. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o szczepieniach, to zajrzyj na blog: Mama Pediatra.

Wiadomo już, że SARS-Cov-2 to wirus mRNA, który szerzy się drogą kropelkową. Dlatego tak ważne jest unikanie dużych skupisk ludzi, częste mycie rąk czy higiena kaszlu i kichania (w łokieć). Ale to już zapewne wiecie. A jak jest z wizytami u dentysty ? Czy są bezpieczne?

Czy wizyty u stomatologa są bezpieczne w dobie pandemii?

Skoro jama ustna stanowi wrota zakażenia koronawirusem to teoretycznie łatwo byłoby zarazić się nim w gabinecie stomatologicznym, gdzie kontakt pacjent-personel jest bardzo bliski. I o ile personel może i powinien się chronić (maski, przyłbice, okulary, fartuchy itd.), o tyle pacjent jest trochę bezbronny, ponieważ do leczenia musi mieć otwartą buzię. Na szczęście lekarze są odpowiedzialni, a przynajmniej ich większość. Gabinety dentystyczne stają na wyżynach swoich możliwości, aby zapewnić ochronę przed zakażeniem koronawirusem.

Działania podejmowane przez personel stomatologiczny są istotne tym bardziej, że niektóre szczepy koronawirusa wykryto w ślinie prawie miesiąc po zakażeniu. Badania pokazują, że SARS-Cov-2 jest obecny w nabłonku błony śluzowej jamy ustnej osoby zakażonej, a gruczoły ślinowe są jego rezerwuarem. Jak zatem uchronić pacjenta przed zakażeniem w gabinecie?

Środki ostrożności w gabinecie stomatologicznym

Nie będę się tu rozpisywać nad standardami dezynfekcji i sterylizacji narzędzi, stosowaniem maseczek czy okularów ochronnych przez personel, ponieważ standardy te powinny być zachowane zawsze, nie tylko w czasach pandemicznych. Szczepienia personelu też są sprawą oczywistą. Przynajmniej dla mnie.

W czasie pandemii pacjent powinien mieć na sobie maseczkę począwszy od wejścia na recepcję. Zdjąć ją powinien tylko na czas leczenia. Dodatkowo, już na fotelu dentystycznym, a przed leczeniem, pacjent powinien przepłukać buzię przez 30s środkiem antyseptycznym o działaniu wirusobójczym, żeby zmniejszyć ilość wirusa w ślinie. Warto, aby leczenie, o ile to możliwe, przeprowadzane było w koferdamie, czyli takiej gumowej osłonie, która służy wyizolowaniu leczonego zęba i zabezpiecza przed rozsiewaniem wirusa z jamy ustnej pacjenta po gabinecie.

Profilaktyka covid-19 stosowana przez pacjenta, czyli Ciebie!

Tu także na pierwszym miejscu wymienię szczepienia i jeszcze raz podkreślę -warto się szczepić. A jeśli chodzi o taką profilaktykę domową, to testy laboratoryjne wskazały, że pasty do zębów z zawartością cynku, fluorku cyny lub aminofluorków oraz płyny do płukania buzi z 1,5% nadtlenkiem wodoru, 0,12% CHX oraz 0.075% chlorku cetylopirydyniowego z 0,28% cynku neutralizują wirusa w 99% !!!

Zatem częste mycie zębów pastami ze związkami fluoru oraz cyny chroni nie tylko przed próchnicą, ale i znacznie zmniejsza ilość wirusa w jamie ustnej!

Dodatkowo po infekcji koronawirusem należy starą (również zainfekowaną) szczoteczkę wyrzucić do kosza. Zresztą tak powinno się postępować przy każdorazowej infekcji, zarówno wirusowej, jak i bakteryjnej.

No dobrze, to wiemy już jak minimalizować ryzyko zakażenia koronawirusem. A co, jeśli jednak zachorujemy? Po czym poznać covid-19 w jamie ustnej?

Jakie mogą być objawy covid-19 w jamie ustnej?

OBJAWY FAZY PRZEPOWIADAJĄCEJ COVID-19:

• Zaburzenia smaku i węchu

Jest to pierwszy objaw, który kojarzy nam się z koronawirusem. Trąbią o tym wszędzie. Wcześniejsze warianty powodowały częściową lub całkowitą utratę smaku. Zjawisko to występuje u 45% badanych. Średni czas trwania zaburzeń smaku to 15 dni, ale zdarza się, że trwa to parę miesięcy, a nawet rok. Wynika to z blokowania brodawek kubków smakowych przez koronawirusa oraz procesu zapalnego jaki toczy się na języku. W skrajnych przypadkach dochodzi do obumierania brodawek języka i pacjent nie ma smaku do końca życia. Jednak wiemy już, że nowy wariant -omikron nie daje zaburzeń smaku czy węchu.

• Suchość jamy ustnej (kserostomia)
• Zapalenie ślinianki przyusznej
• Brodawki na języku mogą być powiększone.

OBJAWY FAZY OSTREJ COVID-19:

• Zaburzenia smaku (nie omikron)
• Kserostomia (32-56,3%) ( do 15dni)
• Zapalenia ślinianek
• Owrzodzenia na błonie śluzowej jamy ustnej
• Zmiany pęcherzykowo-pęcherzykowe
• Zmiany rumieniowe, np. na języku
• Wybroczyny, zmiany naczyniowe (częste w okolicy podjęzykowej)
• Zmiany wielopostaciowe, mogą przypominać leukoplakię (ale nie bolą w trakcie spożywania kwaśnych pokarmów). Nie da się usunąć mechanicznie tych zmian, jak np. zmian grzybiczych. Pacjenci są często nieświadomi ich istnienia, ponieważ nie bolą.
• Złuszczające zapalenie bł. śluzowej
• Zmiany guzkowate w wargach
• Zmiany zabarwienia podniebienia (od granatowego, przez fioletowy do czarnego)
• Makroglosja, czyli powiększenie języka
• Guzki na języku 
• Język geograficzny
• Zmiany zanikowe na języku

Przy czym oczywiście powyższe objawy nie występują wszystkie naraz u jednej osoby. Raczej tylko (i aż) kilka spośród wyżej wymienionych objawów może wystąpić w fazie ostrej covid-19.

OBJAWY LONG COVID-19

• PCS- syndrom „pocovidowy” (PostCovidSyndrome)

Zmiany utrzymują się po co najmniej 4 tyg. od zdiagnozowanej infekcji i mogą ponownie pojawiać się po jakimś czasie od wyzdrowienia. Wg Prof. Enrico Gherlone (Mediolan) 80% ozdrowienców doznało uszkodzenia jamy ustnej.

• powiększenie gruczołów ślinowych (38% przypadków)
• kserostomia (25%)
• osłabienie wydolności żucia
• wpełzanie naskórka na czerwień wargi
• nerwoból nerwu trójdzielnego (3%)

Covid-19 w buzi dziecka- objawy:

• zapalenie śluzówek jamy ustnej i warg
• przebarwienia, owrzodzenia, zmiany krwotoczne na błonie śluz.jamy ustnej (32% małych pacjentów)
• grzybica języka, którą trudno się leczy (30%)
• zmiany aftopodobne na podniebieniu twardym, bezbolesne (25,8%)
• zanikowe zapalenie warg (12,5%)
• zaburzenia wydzielania śliny (60%)
• powiększone węzły chłonne okolicy szyjno-twarzowej (jak w innych infekcjach)

Tak może wyglądać covid-19 w buzi:

Wybroczyny

Złuszczanie płatami błony śluzowej

Covidowy język wg prof.Spector

Zmiany przypominające leukoplakię

Zmiany pęcherzowe

Przebarwienie podniebienia

Powiększenie brodawek

Zmiany na języku u dziecka

Powikłania w buzi po przebyciu covid-19:

• utrudnione gojenie ran po ekstrakcjach zębów (dlatego jeśli nie trzeba usuwać tu i teraz zęba, to lepiej zabiegi krwawe odroczyć o miesiąc po zdiagnozowaniu covid) oraz ogólnie utrudnione gojenie zmian na błonie śluz. np. na języku
• koinfekcje np. grzybicze
• trwała utrata smaku
• powikłanie pośrednie to wzrost częstotliwości próchnicy oraz zapaleń przyzębia, a także rozwoju raka błony śluzowej jamy ustnej. Powodem tego jest zaniechanie przez pacjentów rutynowych kontroli u stomatologa w trakcie pandemii

Na koniec trzeba przyznać, że zmiany na błonie śluzowej jamy ustnej są bardziej prawdopodobne jako koinfekcje i wtórne objawy z wieloma aspektami klinicznymi. Wyniki badań naukowych są nadal przedmiotem dyskusji i konieczne są dalsze badania, aby potwierdzić ich związek z bezpośrednim zakażeniem SARS-CoV-2 w jamie ustnej.

Ponadto fakt, że masz zapalenie ślinianki przyusznej nie musi oznaczać covid. Może być to objaw choroby zwanej „świnką” (btw. też wirusowej). Również suchość jamy ustnej (kserostomia) jest częstym objawem stanów chorobowych innych niż zakażenie koronawirusem. Zatem wymienione wyżej objawy covid-19, należy różnicować z innymi chorobami takimi jak: liszaj płaski, pęcherzyca, aftoza, pemfigoid, nabyte pęcherzowe oddzielanie się naskórka i wiele innych. Jeśli zauważyłeś/-aś u siebie zjawiska podobne do tych ze zdjęć wyżej nie oznacza, że są one na 100% spowodowane covidem. Pamiętaj nigdy nie diagnozuj się sam/a. To zadanie lekarza i dentysty. Jedno co jest pewne- warto regularnie się badać.

Słowo od autora

Do napisania tego artykułu zainspirowała mnie moja córka, która zaraziła się koronawirusem. Niebawem kończy izolację domową. Na szczęście przebieg choroby jest łagodny. Za wyjątkiem jednego wieczoru z bólem głowy i zmęczeniem oraz zaczerwienionym (ale niebolesnym) gardłem, innych objawów nie miała. Pewnie to omikron, choć 100% pewności nie mam. Najważniejsze, że przechodzi tę infekcję bardzo łagodnie. Jednak nie wszystkie dzieci mają tyle szczęścia. Znam przypadki zapalenia mięśnia sercowego spowodowanego covidem-19 u niemowląt poniżej roku. Najgorsze w tym całym wirusie jest to, że nie jesteśmy w stanie przewidzieć, jak ktoś zniesie chorobę i czy nie będzie miał ciężkich powikłań. Dlatego tak ważne są szczepienia. Kochani nie lekceważmy tego, chrońmy siebie i innych. Zaufajmy nauce. Głęboko wierzę, że to już ostatnia fala pandemii.

Na koniec dużo zdrowia i uśmiechu Wam życzę, a poniżej moja córka, która pokonała koronawirusa 😉

Artykuł Jak wygląda COVID-19 w jamie ustnej dziecka i dorosłego? pochodzi z serwisu mama al dente.

Wybielanie zębów- czym?

Do wybielania zębów używa się głównie dwóch nadtlenków: wodoru oraz karbamidu (mocznika). Nadtlenek wodoru uwalnia się z nadtlenku karbamidu mniej więcej w proporcji 1:3. Wg obowiązującego prawa H₂O₂  i związki go uwalniające (jak nadtlenek karbamidu) mogą być stosowane w stężeniu maksymalnie do 6% H₂O₂ obecnego lub uwolnionego. A więc stężenie nadtlenku karbamidu nie powinno być wyższe niż 18%. (3×6=18). Na rynku są dostępne preparaty z 16% nadtlenkiem karbamidu i one są bezpieczne o ile stosowane pod kontrolą stomatologa. Wspominam o tym, ponieważ dostępne są jeszcze na rynku środki wybielające o wyższych stężeniach niż opisałam. Przestrzegam Was przed ich zakupem i użyciem, gdyż jest to niebezpieczne dla zdrowia zębów. Stosując wyższe stężenia żelu wybielającego narażamy nasze zęby na ryzyko utlenienia białek szkliwa i zębiny, a to prowadzi do kruchości tych tkanek.

Jakie są metody wybielania zębów?

*HIGIENIZACJA

Pierwszym podstawowym sposobem na bielsze zęby jest regularne usuwanie osadu i kamienia poprzez skaling i piaskowanie zębów. Nie jest to oczywiście metoda stricte wybielenia szkliwa (dlatego umieściłam * ), ale gdy masz osad, zabieg profesjonalnej higienizacji na pewno pomoże rozjaśnić Twój uśmiech! Zresztą przed wybielaniem profesjonalnym zawsze zaczynamy od higienizacji pacjenta (na ok.1-2tyg przed wybielaniem właściwym).

PASTY WYBIELAJĄCE

W ich składzie znajdziesz małe stężenia nadtlenków. Te bezpieczne mają w składzie max. 0,1% H₂O₂. Są one dobrym sposobem na łagodny efekt wybielenia. Pozostałe pasty nazwane „pastami wybielającymi”, nie zawierają substancji stricte wybielających, a mają wyższy współczynnik ścieralności (czyli są po prostu bardziej ścierne). Poprzez lepsze ścieranie osadów masz wrażenie czystszych, jaśniejszych zębów. Jednakże pasty te stosowane w nadmiarze mogą ścierać również szkliwo, więc ostrożnie. Używaj ich max. 2x w tygodniu.

Inne produkty wybielające dostępne w drogerii

Są to np. paski do naklejania na zęby czy żele wybielające (o mniejszym stężeniu nadtlenków) oraz uniwersalne nakładki, które możesz samemu formować na zębach po uprzednim rozgrzaniu ich w gorącej wodzie. Nie polecam jednak tej metody ze względu na trudności w dokładnym uformowaniu nakładek. Wiąże się to z niedokładnym dopasowaniem nakładek do powierzchni zębów. Może wówczas dochodzić do wydostawania się żelu na zewnątrz i podrażnienia tkanek miękkich. Ponadto wyżej wymienione produkty nie działają zbyt efektywnie. Służą raczej odświeżeniu barwy zębów czy podtrzymaniu efektu profesjonalnego wybielania przeprowadzonego przez dentystę. Stosując preparaty OTC (over the counter, czyli bez recepty) musisz mieć na uwadze przede wszystkim bezpieczeństwo i zdrowie swoich zębów. Jeśli zdecydujesz się na ich użycie postępuj zgodnie z instrukcją producenta i nie przesadzaj z częstotliwością. Moim zdaniem najbezpieczniej jest wybielać zęby pod kontrolą stomatologa.

WYBIELANIE ZĘBÓW NAKŁADKOWE, czyli domowe (tzw.”walking bleach”)

Na czym polega ta metoda wybielania zębów?

Ta metoda wybielania zajmuje z reguły 2-4 tyg. i wykonujesz ją sam/-a w domu po otrzymaniu w gabinecie dwóch nakładek (na górne i dolne zęby). Szyny wybielające wykonywane są na podstawie pobranych przez dentystę wycisków/skanów Twojego uzębienia. Zatem przylegają one dokładnie do Twoich zębów na granicy z dziąsłami. Zatem żel wybielający nie wydostaje się do tkanek miękkich (i nie podrażnia dziąseł). Jednocześnie szyny te mają przestrzeń na zaaplikowanie środka wybielającego, który otrzymujesz od dentysty, łącznie z instrukcją zastosowania.

Żele stosowane w tej metodzie zawierają max.6% nadtlenek wodoru lub 10- 16% nadtlenek karbamidu. O rodzaju i stężeniu środka decyduje lekarz w zależności od tego czy chcesz wybielać zęby w ciągu dnia (1-2h) czy w nocy (6-8h). W moim odczuciu najlepiej nakładki stosować w nocy, gdy śpisz. Jest to mniej uciążliwe i w mojej ocenie przynosi lepsze efekty niż stosowanie ich w ciągu dnia. Przetestowałam na sobie 😉 Ale, gdy nie możesz zasnąć z nakładkami na zębach albo masz silny odruch wymiotny lepiej wybielać zęby w ciągu dnia. Albo wybrać się na jednoseansowe wybielanie gabinetowe (o tym będzie niżej).

Zalecenia po wybielaniu zębów

Po każdorazowym wyjęciu nakładek należy jamę ustną oraz szyny przepłukać wodą. Jeśli wewnątrz szyn lub na zębach pozostają resztki żelu należy, usunąć je szczoteczką i ponownie przepłukać. Następnie przechowywać w suchym miejscu z dostępem tlenu (pudełko z otworkami). Takie postępowanie zapobiega rozwojowi bakterii i grzybów. Żel wybielający powinien być przechowywany w lodówce. Po zakończonym procesie wybielania zaleca się kontrolę u stomatologa.

Niewątpliwym plusem tej metody jest to, że szyny można ponownie wykorzystać, gdy zechcesz w przyszłości ponownie wybielić swój uśmiech… Jednak nie powinno się tego robić zbyt często. Ja zalecam nie częściej niż raz na 2 lata. Wtedy przychodzisz do gabinetu po sam preparat do wybielania. Czasem wystarczy tylko kilka dni, żeby ponownie rozjaśnić zęby.

W razie wystąpienia nadwrażliwości zębów stosuj pastę na nadwrażliwość. Jeśli pasta nie pomoże, możesz robić niewielkie przerwy w wybielaniu, np. stosować nakładki co drugi dzień (lub noc). Wtedy wybielanie może się wydłużyć nawet do miesiąca. Pamiętaj, żeby pozostawać przez cały ten czas w kontakcie ze swoim dentystą.

WAŻNE: Zęby w trakcie wybielania są bardziej „chłonne” jeśli chodzi o barwniki. Dlatego w czasie wybielania i ok. tygodnia po nim należy stosować białą dietę, czyli nie wolno jeść ani pić przebarwiających pokarmów.

Jakich pokarmów unikać w trakcie wybielania zębów?

• czerwone wino
• kawa i czarna herbata (jeśli nie możesz żyć bez kawy tak jak ja, to ja dopuszczam picie kawy z mlekiem przez słomkę, ale nie w nakładkach oczywiście tylko po ich wyjęciu z buzi. Jeśli natomiast zależy Ci na szybszym i lepszym efekcie wybielania to tego nie rób)
• buraki ćwikłowe, barszcz czerwony
• kurkuma, curry i inne barwiące przyprawy
• cytrusy, soki owocowe i wszelkie kwaśne pokarmy/napoje, ponieważ mogą wzmagać nadwrażliwość zębów

PROFESJONALNE GABINETOWE WYBIELANIE ZĘBÓW

Na czym polega ta metoda?

Jest to metoda wybielania zębów dla tych, którym zależy na czasie, czyli chcą mieć biały uśmiech na ślub lub inną ważną okazję, a nie pomyśleli o tym wcześniej. Albo też dla tych, którzy nie są w stanie z jakichś przyczyn stosować nakładek. W tej metodzie jak i w poprzedniej max. stężenie nadtlenku wodoru to 6%. Często działanie środka wybielającego wspomagane jest światłem lampy (LED, UV) albo z zastosowaniem lasera.

Jak wygląda zabieg?

Na samym początku należy zabezpieczyć dziąsła koferdamem, czyli płynnym materiałem, który ulega utwardzeniu po naświetleniu lampą i zapobiega przeciekaniu żelu do szczelin dziąsłowych. Następnie na zęby ( powierzchnie wargowe/policzkowe/przedsionkowe) nakłada się środek wybielający z reguły od piątki do piątki (drugi ząb przedtrzonowy). Przy bardzo szerokim uśmiechu czasem nakładamy też na szóstki. Czas działania żelu to 10-20min. To zależy od rodzaju i stężenia środka oraz czy zastosowana była lampa lub laser (które przyspieszają proces utleniania). Z reguły na jednej wizycie są 3 czasem 4 sesje wybielania. Całość trwa ok.1-1,5h. Efekty wybielania utrzymują się 1-3 lata. I tu także należy stosować białą dietę przez tydzień po zabiegu.

UWAGA: Zarówno po wybielaniu gabinetowym, jak i domowym częstym problem są niesymetrycznie wybielone zęby. Zdarza się również, że widoczne są miejsca w obrębie szkliwa, gdzie zlokalizowane są naturalne złogi wapnia. Jednak zazwyczaj w ciągu kilku dni wszystko wraca do normy i kolor zębów się ujednolica.

Czy można znieczulić zęby przed wybielaniem?

Nie praktykuje się znieczulenia przed wybielaniem. W większości przypadków potencjalna nadwrażliwość zębów pojawia się po zabiegu. Czasem pacjenci zgłaszają dyskomfort w trakcie zabiegu, ale nie jest on tak silny, by robić znieczulenie.

WYBIELANIE ZĘBÓW MARTWYCH

Jeśli masz martwy ząb, którego barwa znacznie odbiega od koloru pozostałych zębów możesz taki ząb wybielić profesjonalnie w gabinecie dentystycznym. Przed przystąpieniem do wybielania należy upewnić się, że system kanałowy jest szczelnie wypełniony i nie ma zmian zapalnych wokół wierzchołka korzenia. Nie martw się to zadanie dentysty. Jeśli wszystko jest w porządku, a ząb ma wystarczającą ilość tkanek twardych można przystąpić do wybielania.

Jak wygląda zabieg?

Na 1.wizycie lekarz tworzy dostęp do jamy zęba od strony podniebiennej. Często polega to na wywierceniu starego wypełnienia (plomby), która była założona po leczeniu kanałowym. Po oczyszczeniu komory zęba, na ujście kanału zakłada się specjalny izolujący materiał (podkład), który zapobiega przenikaniu wybielacza wgłąb kanału. 

Następnie dentysta wprowadza środek wybielający i zamyka ząb szczelnym opatrunkiem tymczasowym do następnej wizyty. 

„Wybielacz” pozostaje w zębie do momentu stwierdzenia, że ząb jest znacznie jaśniejszy od sąsiednich, z reguły zajmuje to od 2 do 7 dni. Czasami pojedynczy opatrunek wybielający nie wystarcza (efekt wybielania nie jest zadowalający). Wówczas można powtórzyć procedurę. Po zakończonym zabiegu ząb może okazać się jaśniejszy niż sąsiednie, ale spokojnie- barwa zęba przez najbliższe dni/tygodnie nieco „przygaśnie” i ząb zrówna się barwą z sąsiadami. Po wybielaniu wewnętrznym zakładany jest jeszcze na 1-2 tyg. opatrunek, który ma na celu uniknięcie resorpcji zęba. Po tym czasie ząb może być z powodzeniem odbudowany kompozytem. WAŻNE: W trakcie procesu wybielania unikaj gryzienia twardych pokarmów, po prostu oszczędzaj ten ząb. Zmniejszy to ryzyko powikłań, np. pęknięć.

Efekt wybielania zęba martwego utrzymuje się od ok. 3 do 5 a nawet 10 lat. Jeśli jednak efekt nie jest satysfakcjonujący leczeniem z wyboru jest licówka albo korona protetyczna.

Zalecenia po wybielaniu zębów żywych:

• biała dieta, o czym wspomniałam wcześniej. W czasie wybielania i przez 1 tydz. po zabiegu
• wzmożona higiena jamy ustnej 
• w przypadku wystąpienia nadwrażliwości pozabiegowej stosowanie past na nadwrażliwość, a jeśli one nie pomagają lakierowanie zębów preparatem znoszącym nadwrażliwość, np. amorficznym fosforanem wapnia. Dobrze jest po zakończonym procesie wybielania zgłosić się do swojego dentysty na pokrycie zębów związkami wapnia lub fluoru, w celu ich dodatkowego zabezpieczenia
• unikanie gorących, zimnych i kwaśnych pokarmów (ponieważ mogą wzmagać nadwrażliwość)

Czy wybielanie zębów jest bezpieczne?

Badania naukowe potwierdzają, że wybielanie zębów w sposób kontrolowany przez lekarza, za pomocą nadtlenku wodoru i nadtlenku karbamidu jest w pełni bezpieczne i skuteczne, jeśli przestrzegane są zalecenia producenta danego preparatu. W przypadku wybielania zębów martwych właściwa kwalifikacja i odpowiednie zaopatrzenie zęba przez dentystę mają ogromne znaczenie w powodzeniu i bezpieczeństwie zabiegu.

Jakie mogą być działania niepożądane wybielania zębów?

W przypadku wybielania zębów żywych są to:

• przemijające podrażnienie dziąseł
• przemijająca nadwrażliwość zębów
• przemijające zaburzenia smaku
• zabiegi wybielania zębów mogą prowadzić do pieczenia i/lub oparzenia błony śluzowej jamy ustnej, powstawania nadżerek szkliwa oraz do uszkodzenia tkanek miękkich w wyniku złego używania lub nieprawidłowego dopasowania nakładki lub łyżki wybielającej. Dlatego jeszcze raz podkreślam: wybielanie zębów warto przeprowadzać pod kontrolą dentysty.

W przypadku wybielania zębów martwych są to:

• ryzyko resorpcji zęba 
• ryzyko pęknięcia/ złamania zęba
• nieefektywne wybielanie zęba martwego

Od jakiego wieku można wybielać zęby?

To, że dzieciom nie wolno wybielać zębów to jest chyba oczywiste. Nie ma wystarczających badań na temat wpływu wybielania na młode zęby. Zgodnie z dyrektywą UE zęby można wybielać u osób powyżej 18 r.ż. Ale jest tu jeden wyjątek: Amerykańska Akademia Stomatologii Dziecięcej (American Academy of Pediatric Dentistry, AAPD) dopuszcza wybielanie zębów silnie przebarwionych u 14–17 latków, jeśli ich stan jest przyczyną negatywnego postrzegania siebie i obniżonej samooceny u młodej osoby. Wybieramy mniejsze zło dla pacjenta.

Wybielanie zębów a próchnica

Badania wykazują, że kontrolowane wybielanie zębów zmniejsza skłonność do próchnicy. Dzieje się to na skutek bakteriostatycznego działania nadtlenku wodoru. Ale UWAGA! Wiemy też, że zbyt częste lub niewłaściwe stosowanie produktów do wybielania zębów może sprzyjać rozwojowi infekcji grzybiczych i wirusowych oraz zakażeń bakteryjnych opornych na antybiotyki.

Przeciwskazania do wybielania, czyli kiedy nie możesz wybielać zębów?

• w czasie ciąży i karmienia piersią, 
• przy uczuleniu na substancje zawarte w preparatach wybielających
• gdy masz próchnicę, dużo mikropęknięć szkliwa lub rozszczelnione wypełnienia w zębach
• obnażone szyjki/korzenie zębów
• zapalenie dziąseł i/lub przyzębia
• nadwrażliwość zębów przed wybielaniem (należy poszukać jej przyczyny)
• duża ilość wypełnień w zębach przednich (trzeba mieć świadomość, że plomby ani licówki lub korony nie ulegają wybielaniu, zatem z reguły trzeba je wymienić ok. 1-2 tyg po zakończonym wybielaniu zębów, gdy ich barwa się ustabilizuje).
• kiedy pacjent przyjmuje silne leki psychotropowe, przeciwpadaczkowe, cytostatyki

Jak długo utrzymuje się efekt wybielania zębów?

To zależy od wybranej metody wybielania oraz przede wszystkim od diety, palenia papierosów i higieny jamy ustnej. Moje prywatne obserwacje są takie, że wybielanie nakładkowe przynosi bardziej trwałe efekty niż jednoseansowe wybielanie w gabinecie. Ale są to tylko moje skromne obserwacje. Ty możesz mieć inne.

Jak inaczej można rozjaśnić sobie uśmiech?

Na koniec trzeba przyznać, że efekty wybielania są różne u różnych pacjentów. To że Twojej koleżance zęby wybieliły się do koloru śniegu nie oznacza, że u Ciebie też tak będzie.Niestety. To zależy od budowy zębów, predyspozycji osobniczych i podatności zębów na preparat wybielający. Jeśli wybielanie gabinetowe lub nakładkowe nie przyniosło satysfakcjonujących efektów, a Ty za wszelką cenę chcesz mieć śnieżnobiałe zęby metodą z wyboru są licówki porcelanowe. Są to cienkie porcelanowe płytki, które przykleja się do zębów specjalnym dentystycznym „klejem”. Zmieniają one trwale kolor, a często i kształt zębów, w zależności od tego, co chcemy osiągnąć. Walorem licówek porcelanowych jest to, że nie ulegają przebarwieniom, zatem efekty leczenia są bardzo trwałe. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat licówek porcelanowych kliknij TU.

Podsumowanie

Jak widzisz, istnieje wiele sposobów na biały uśmiech. Zanim przystąpisz do wybielania jakąkolwiek metodą musisz upewnić się u swojego dentysty, że Twoje zęby i dziąsła są zupełnie zdrowe. Wybór metody wybielania zależy od Twoich oczekiwań. Jeśli zależy Ci tylko na delikatnym odświeżeniu koloru, możesz wypróbować pasty lub środki wybielające dostępne bez recepty. Pamiętaj jednak, żeby używać ich zgodnie z instrukcją producenta. Jeśli pragniesz efektu WOW od razu na jednej wizycie, polecam profesjonalne wybielanie gabinetowe. Jeśli natomiast masz więcej czasu i cierpliwości to zachęcam Cię do wybielania nakładkowego. Efekt wybielania następuje stopniowo i jest bardzo trwały, przy założeniu, że stosujesz się do wszystkich zaleceń. Moim zdaniem najlepiej wybrać metodę wybielania razem ze swoim dentystą, który mając pełen obraz Twojego uzębienia pomoże wybrać Ci najlepszy sposób na śnieżnobiałe zęby.

Na koniec życzę Ci dużo uśmiechu w Nadchodzącym Nowym Roku.

Paulina 🙂

Artykuł Wybielanie zębów, czyli co zrobić, by mieć śnieżnobiały uśmiech? pochodzi z serwisu mama al dente.

Zacznę od wyjaśnienia, czym w ogóle są licówki.

Czym są licówki porcelanowe?

Licówka to mówiąc obrazowo taki tips na zęba. Jest to cienka porcelanowa płytka, której grubość wynosi od 0.2-0.3 mm do 1-1,5 mm, w zależności od zęba i tego, jaki efekt chcemy osiągnąć.

Licówka odbudowuje, tak jak wskazuje nazwa, powierzchnię licową zęba (czyli przednią/wargową/policzkową). Obejmuje również brzeg sieczny oraz są nią objęte zazwyczaj powierzchnie styczne, choć nie zawsze. Płytkę tę przykleja się specjalnym dentystycznym „klejem”. Dobrze przylegająca, dokładna licówka, przytwierdzona do zęba adhezyjnie wzmacnia jego strukturę i poprawia wygląd. Licówki mogą być zbudowane z różnych typów ceramiki. Przykładowym materiałem jest dwukrzemian litu, IPS e.max.

Ale zanim rozpiszę się o licówkach, poniżej znajdziesz parę innych metod na upiększenie Twojego uśmiechu.

Sposoby na poprawę wyglądu uśmiechu

• Podstawa to oczywiście higiena jamy ustnej i po prostu dbanie o swoje zęby i dziąsła. Mam tu na myśli zarówno profilaktykę domową, jak i tę profesjonalną-gabinetową , czyli regularne wizyty u higienistki. 
• Wybielanie zębów, metodą nakładkową w domu (walking bleach) lub wybielanie gabinetowe. 
• W przypadku nieprawidłowego ustawienia zębów warto poddać się leczeniu ortodontycznemu. Czy to za pomocą tradycyjnej ortodoncji (np. aparaty metalowe) czy też systemów typu Invisalign (przezroczyste nakładki prostujące zęby)
• Bonding i licówki kompozytowe, czyli poprawa wyglądu zębów za pomocą kompozytu. Więcej o bondingu dowiesz się TU.

Jeśli wyżej wymienione metody Cię nie satysfakcjonują, możesz pomyśleć o licówkach ceramicznych. A jeśli nie wiesz od czego zacząć, najlepiej umówić się do dentysty lub protetyka na konsultację.

Wskazania, czyli dla kogo są licówki?

• dla osób, które marzą o śnieżnobiałym uśmiechu, a ich zęby nie są podatne na wybielanie
• w przypadku startych zębów. O przyczynach starcia i metodach odbudowy utraconych tkanek pisałam TU-klik.
• u pacjentów z deformacjami lub niedorozwojem szkliwa zębów
• dla wszystkich, którym zależy na trwałości odbudowy oraz stabilności koloru (porcelana jest odporna na barwniki z pokarmów, nie przebarwia się tak jak kompozyt)
• dla tych, których największym kompleksem są własne zęby i odkąd sięgają pamięcią nigdy za dużo się nie uśmiechali

Jakie są przeciwskazania do wykonania licówek?

• martwe zęby, czyli zęby po leczeniu endodontycznym (kanałowym). Takie zęby powinny zostać zaopatrzone koronami porcelanowymi zamiast licówek. 
• zbyt duże zniszczenie tkanek zęba (wtedy raczej korona zamiast licówki)
• bruksizm, o którym pisałam TU stanowi przeciwskazanie względne. To znaczy, jeśli zgrzytasz zębami w nocy powinieneś/naś mieć szynę relaksacyjną, która zabezpieczy Twoje zęby i licówki przed zniszczeniem. Więcej o szynoterapii przeczytasz TU. Jeśli zaciskasz zęby w ciągu dnia (tak to też jest bruksizm) musisz się tego oduczyć. TUTAJ opisałam, jak to zrobić, czyli jak pokonać bruksizm.
• mierna higiena jamy ustnej i skłonność do próchnicy również są w moim przekonaniu przeciwskazaniem do licówek. Bo jeśli ktoś myśli, że licówek nie trzeba czyścić jest w błędzie. Trzeba o nie dbać tak samo jak o własne zęby, a może nawet bardziej 😉
• ciężkie zapalenia przyzębia, wtedy najpierw leczymy dziąsła i przyzębie.
• Więcej grzechów nie pamiętam 😉

Droga do Hollywood Smile, czyli jak wygląda metamorfoza uśmiechu za pomocą licówek

Terapia zaczyna się konsultacją z badaniem pacjenta. Wykonywane są potrzebne zdjęcia radiologiczne i fotograficzne. Następuje kwalifikacja zębów pod licówki i pobierane są potrzebne parametry.

Z reguły na 2. wizycie przedstawia się plan leczenia z kosztorysem i omawia go z pacjentem.

***Często, choć nie zawsze pacjent wymaga przedprotetycznego leczenia przygotowującego jego zęby pod metamorfozę uśmiechu. Mam tu na myśli chociażby leczenie ortodontyczne, jeśli masz wadę zgryzu. Warto się takiemu leczeniu poddać, ponieważ licówki na prawidłowo ustawionych zębach są po prostu bardziej trwałe. Dzięki ortodoncji zakres szlifowania zębów jest z reguły mniejszy.

Czy można zobaczyć swój przyszły uśmiech przed oszlifowaniem zębów?

Tak, pewnie, że tak! Można, a nawet jest to wskazane. W innym przypadku płacisz za licówki jak za kota w worku, nie wiedząc jaki będzie końcowy efekt odbudowy zębów.

Sprawdzić to można na dwa sposoby:

1. Klasyczny sposób- poprzez tzw. MOCK-UP, czyli przymiarkę w jamie ustnej „zaprojektowanego uśmiechu”. Robi się to za pomocą materiału do tymczasowych licówek. Czyli zanim dentysta dotknie Twoje zęby wiertłem możesz sprawdzić czy warto to robić 😉
2. Digital Smile Design (DSD), czyli cyfrowe projektowanie uśmiechu. Na czym polega ta metoda? Dowiesz się już niedługo w osobnym artykule.

Jeśli przymierzony uśmiech Ci się spodoba to na kolejnej wizycie jest oszlifowanie zębów pod licówki. Termin oszlifowanie zębów nie brzmi zbyt zachęcająco, ponieważ jakby nie patrzeć kojarzy się z okaleczeniem zębów. Jednak to szlifowanie zachodzi w większości przypadków w bardzo niewielkim zakresie. Często polega na delikatnym „muśnięciu zęba” wiertłem. No chyba, że masz ubytek albo starą plombę, którą dentysta musi usunąć /wymienić zanim założy Ci licówki. Wtedy trzeba bardziej powiercić 😉

I tu nasuwa się pytanie, które wielu pacjentów zadaje:

Czy są licówki bez szlifowania?

Tak istnieją, ale wskazania do ich wykonania są bardzo ograniczone. O tym czy Twoje zęby będą musiały być oszlifowane- decyduje lekarz po ustaleniu Twoich potrzeb.

Z doświadczenia powiem Ci, że dość rzadko można wykonać takie licówki. Grubość zbieranych wiertłem tkanek zależy od danego przypadku i od tego, co chcemy osiągnąć.  Jeśli np.pacjent jest jak dąb 😉 czyli jest wysokim dobrze zbudowanym mężczyzną, a ma drobne, filigranowe zęby, to wiadomo, że licówkami będziemy chcieli mu ten uśmiech rozbudować , powiększając zęby. Zatem w tym przypadku szlifowanie zębów będzie zerowe lub prawie zerowe.

Rodzaj porcelany użytej do wykonania licówki również ma znaczenie, ponieważ różne typy porcelany charakteryzują się różną wytrzymałością.

Czy potrzebne jest znieczulenie?

Z reguły szlifowanie dotyczy szkliwa, które nie jest unerwione, więc nie powinno nic boleć. Jednak obszar szyjki zęba, czyli tam gdzie licówka ma dosięgać, jest rejonem bardziej wrażliwym. Niejednokrotnie ząb reaguje na sam podmuch powietrza lub zimną wodę, co może wiązać się z dyskomfortem. Wtedy dobrze jest znieczulić. Z mojego doświadczenia dla spokoju pacjenta i lekarza warto to znieczulenie wykonać przed zabiegiem wykonać, nawet jeśli nie planujemy dużo szlifować. Wtedy i pacjent może się przespać na fotelu i lekarz spokojnie pracować.

Po oszlifowaniu pobierane są wyciski metodą klasyczną (masami silikonowymi) lub zęby są skanowane cyfrowo. Następnie zęby pacjenta są zabezpieczane materiałem tymczasowym do kolejnej wizyty. Czyli pacjent wychodzi z gabinetu z tymczasowymi licówkami.

Kolor przyszłych porcelanowcyh licówek najlepiej dobrać na początku wizyty przed szlifowaniem. Wtedy zęby nie są przesuszone (a przez to tymczasowo rozjaśnione) ciągłym otwarciem ust pacjenta. Łatwo wtedy o pomyłkę w doborze koloru. Jeśli mamy wątpliwości co do barwy oraz dobrego technika, zawsze warto wysłać do niego pacjenta w celu dobrania koloru w laboratorium (zwłaszcza w przypadku wykonywania pojedynczych asymetrycznych licówek). Oko technika jeszcze nigdy mnie nie zawiodło. I tu ukłon w jego stronę.

Na kolejnej wizycie jest przymiarka licówek. Jeśli wszystko pasuje i podoba się pacjentowi następuje zacementowanie, czyli przyklejenie licówek do powierzchni zębów. Jak może wyglądać uśmiech po metamorfozie zobaczysz poniżej.

Ile kosztują licówki?

Cena jednej licówki porcelanowej waha się od 1500 do 2500 PLN w zależności od regionu (Polska). 

I na sam koniec przedstawiam Ci ułamek historii leczenia mojego pacjenta, którego marzeniem był Hollywood Smile 😉

Efekty metamorfozy uśmiechu za pomocą licówek porcelanowych

Artykuł Hollywood Smile, czyli wszystko o licówkach porcelanowych pochodzi z serwisu mama al dente.